Page 69 - Иннокентий Артамонов. Утуо сарсыарда.

Улаат, улаат, куерэгэйим.
Мин баар-суох эрэлим,
КеЬутэр эбээт эйигин
Инники кэлэр КЭСКИЛИН-».
Кэтириис сэЬэнин бутэрэн,
О§отун кууЬан олордо.
Уолчаан, ейугэр тилиннэрэн,
Аватын бу баардыы керде.
Ваня сарсын оскуолава
Аватын туЬунан кэпсиэвэ,
Ыйанан турар картава
Берлин куораты кердуевэ.

Кини дебен'нук булан
Чаваарыйыа чуор саргата:
«Оволоор, бу баар мин авам
Сэриигэ елбут куората.»
Хара кыракый точканы
Ваня семуйэтинэн баттыа,
Сэриигэ уол сылдьыспытыныы
Кылаас чуумпуран ылыа.

Бугун кини аватын истэн
Ордук оттомурда,
Уоттаах сэрии кэпсээниттэн
Харава човулуйда.

Араамалаах портрет
Ваняны эрэ керер курдук,
«Овом, учугэйдик уерэн,
Кэриэспин толор!»—диир курдук.
Умнуллубат куннэри кэпсиирдии,
Уйбаан уоИун сэгэппит,
«Мин тыыннаахпын!» — диэбиттии,
Эркинтэн мичээрдээбит.

1958
-ж-

5 И. Артамонов