Page 267 - Иван Мигалкин Сырдык иэйиим

261 СЫРДЫК и эй и и
поэт буолбуппар махтанабын!
Олоду1т додоро — Роман Дмитриевич,
Оо, элбэди да билэдин,
Эн билиитг муоратыгар
Эрэллээхтик устуоду бадарыллар.
Роман Дмитриевич,
Эн айылда дьиктилэрин
Одотук дууЬабар арыйантгын
Айымньыларбынан —
Айылдалыы бар дьоммун
уердуехпун бадарабын...
Хаамыталыыбын,
холкутук туттан —
эЬиги олбуоргут устунан,
олорпут араас ветнеех сибэккилэргит
санаабар
мин диэки хайыстылар,
минньигэстик мичээрдииллэр:
«Эргиллэн кэлбиккинэн уолбут,
сыллар-хонуктар сыыллар туманнарыгар
симэлийэн хаалбатаххыттан уордубут.
БиЬиги курдук еруу эдэр буол,
Билэр, билбэт дьоннор кэрэхсэт!»
Оттон хара ыт уйатын быыЬыттан
муннун сыыЬын быктаран
кыЬыйбыттыы ыйылыыр:
«Хайдах-хайдах бадайыный,
ХаЬаайыттарым оннуларыгар
Хайалара хаамыталыырый?» —