Page 322 - Владимир Санги. Талыллыбыт айымньылар

Кини туохха наадыйан кэллэ?
— Кэнники буурба^а тыыннаахтыы кемуллэ сыстым, — диэбитэ Нехан, чэйдии
олорон, — Мирл суо5а буоллар, бэйэм уутээним бэйэбэр хоруоп буолуо эбит. Туунун
наадабар тахсаары, ааммын анньан кербутум, хайа да диэки хамсаабат, ким эрэ
бедек TohogoHOH холумтакка хам саайбытын курдук. Санныбынан анньыалаан кер,
ааным хаачыгырыыр эрэ. Хайа^ас тобулуохпун сугэм суох. Киэбэ, мае хайытан баран,
хаар типпэтин диэн истиэнэ5э охсубутум. Ибиттэхпинэ, табырдьа тебем тубунан ыт
ыйылыыр. Мирл, дозоччугуом! Мин киниэхэ тахса сатыыбын, кини миэхэ киирээри
мукнанар. Ыйылыыра чугабаан ибиллэр буолла, сотору ааны тарбаата. Мин, муос-
та5а хаптайа сытан, аллараттан ыкырабын: «Мирл! Мирл, до^оччуок!» Оттон ыт ыйы-
лыы-ыйылыы, уебэттэн аллара хабар. Мин аакка туох баарбынан тубэбин, хамсата-
бын, оттон ытым эбии хабан ибэр. Ити курдук до^орум о^ото миигин быыбаан ылла.
Нехан куолаба сымна5ас. Маннык ынырык кибиэхэ адьас маарыннаабат этэ.
— Дьэ, добоччуок, маннык баар, — диэбитэ кини дьобуннаахтык, быбаччы.
Пларгун сэрэхэдийбитэ. Билигин Нехан, арааба, кэлбит соругун этэрэ буолуо.
— Эн тебе киистээххиний?
— весе былааммын толоро иликпин, — диэн эппиэттээбитэ Пларгун.
— Хае киистээххиний диэн ыйытабын ээ?
— Мм... бу манныын уон алта, — Пларгун киэпкэ весе кэтэрдэ илик, ис ертунэн
тиэриллибит инчэ^эй тирии диэки тебетунэн ыйбыта.
— Маннык баар, Пларгун, — Нехан кытаанахтык, сорунуулаахтык эппитэ. — Сото­
ру булт болдьобо бутэр. Бэйэк билэ^ин, эн былааккын кыайан толорбоккун. Оттон,
кылаабынайа, толоро сатыыр да наадата суох: мин элбэзи бултаатым. Киистэрим ба-
рыта харалар.
«Сымыйалыыгын, киитэрэй, — дии санаабыта Пларгун. — Эн, биллэн турар, кэп-
сииргинээзэр элбэзи бултаабыккын. Сырдык туулээх тириилэри кистээбиккин, хара-
ларын эрэ хаалларбыккын, ол дазаны былаанынан керуллубуттээзэр быдан элбэх.
Браконьер...»
— Мин эйиэхэ кемелебееру соруйан элбэзи бултаатым. Эйиэхэ ыараханын сэрэй-
битим. Бултуур миэхэ улахан дьыала буолбатах. Дьэ, онон маннык: мин бэйэм киистэр-
бин эн былааныьг суотугар биэрэбин, оттон харчытын акардабабыт. Себулэстиьг дуо?
Пларгун бытааннык (оо, олус да бытааннык) тебетун ендеппутэ.
— Суох!
Куолабыттан ибиттэххэ, дьэккэ, кинини тылгар киллэрбэккин. Ол эрээри Нехан бэ-
риммэтэ^э.
— Ибит эрэ, акаарытыйыма. Мин то^ус хара киибим эн сырдык то^ус киискинээрр ус
тегул ордук сыаналаахтар. Эн балтараа тегул элбэх харчыны ылыазык! Толкуйдаан кер!
— Суох! — диэбитэ Пларгун.
Нехан уол керуутун тулуйда. Ыарахан халтабалара абылла туспуттэрэ, тегуруйбут
харахтара ебуеннээхтик кербуттэрэ. Кини турбута, атахтарын токуччу туттан хаамы-
талаабыта. Илиилэрэ туора барбыттар, адаарыччы туттубут куустээх тарбахтара эбэ
тынырахтарын курдуктара.
— Эн миигин турмэ5э олордоору гына^ын дуо?
Нехан суобур^анан туурэ тартарбыта, баатыр5аабыт эбэзэ маарыннаабыта. Уор-
дайбытыттан дьабадьыларынан an-apagac куугэн аллыбыта.
— Эн туох... эн туох... — Нехан тыына хаайтаран ылаттаабыта. Кини уолга ыган
кэлбитэ, анараакыта, ымыттыбакка да, керен турбута. Пларгун кибитэ кыыл курдук
ыараханнык тыынарын истибитэ.
318