Page 400 - Дупсун оскуолата 150

388 КЭСКИЛ ТУСТЭНЭР КЫЬЛТЛ — ДУПСУН ОСКУОЛЛТЛ

Уйбаанчыгы миэлинэн кэтэххэ чуо тубэрэрэ. «Айка, доо!» — диэхтиирэ додорум
бокуонньук.
Саамай таптыыр учууталым — Иван Данилович Жирков. Улуу буолуох улуута
тута биллибитэ. Иккис смена алтыс уруок этэ. Уот баран хаалбыта. Манныкка эгэ
эрэ диэн уерэтээччилэрэ суода. «Сана учуутал кэлбит yhy. Уерэтэр уйу», — диэн
буолла. Кубунтгу харанада тан-ара сырдыгы адаларын курдук чумэчилээх киирэн
кэлбитэ. Уонна сырдыкка да уруогу ыйыан септеех дьону абылатыылаахтык кэп-
сээн айахпыт аппайыар диэри ийитиннэрбитэ. Мин учууталым Иван Данилович
эппит тылларын куруутун саныыбын: «Алдьатар чэпчэки. Бу оскуоланы биир ис-
пиискэ атадынан уоттаан кэбийиэххитин сеп. Оттон он-орор ыарахан. Бу оскуо­
ла тебе сыранан тутуллубута буолуой?» Кэргэнэ Анна Петровна лып-лап курдук
кэпсиир буолара.
Тустуук Иван Егорович Соловьев аггаардас аттыбытыгар баара даданы учуутал
курдуга. Кининэн тустууну таптаан суруналыыстыка аар эйгэтигэр киирэн киэн-
политикада тахсыбыппар махтанабын.
Оскуолабытыгар кунду эдьиийим, оччолорго пионер байаатайа Эдьиий Ааныс
Анна Прокопьевна Ушницкая-Бурнашева элбэх хамсаабыны онорбута. Барахсан
фантазията, тэрээбинэ куустээдэ. Дьуегэтиниин Евдокия-Ырыа Дьуунньалыын
«Зорянкалара» республикатаады куонкуруска кыайара. Туризмн-а Дупсун оскуо­
лата уонтан тахса сыл тэн-нээдин булбатада. Пионерскай, комсомольскай, култуу-
рунай, спортивнай тэрээбиннэри олус да урдук табымнаахтык ыыталлара. Саас
мае эрбии-сабаанныы тыада барарбыт. Кыайбыт кылаас линейкада кэмпиэтинэн
надараадаланар. «Бастакы миэстэни ылла..!» — диэн баран уксугэр бийиги кылаайы
кыайыылаадынан биллэрэллэрэ, уерэр да этибит. Атын кылаастар эмиэ иккис,
уйус да буоллахтарына олус уерэллэрэ. Ол кэмпиэттэри биирдиинэн-иккилиинэн
уллэстэрбит. Эдьиий Ааныс хайа кылааска кэлэн кемелейер — ол кылаас кыайар.
Ogogo олус тиийимтиэ тыллаах этэ. «Эй, додор, хамсаан ис» диэн эйэргэйэрдии
эттэдинэ, быкаа бырааттарбыт, балтыларбыт хачымахтайа туйэллэрэ. Бийигини,
уонча саастаахпытыгар, сайын кус одолорун курдук батыйыннаран илдьэн, окко
улэлэтэрэ, отонноторо. Кун аайы кыра одолор сарсыарда 11 чаастан сатыы ба­
рарбыт уонна 15 чааска диэри биирдии биэдэрэни толорорбут. Ол курдук оскуола
дьоно уерэх буттэдинэ да олоххо иитэ сылдьаллара.
Ийэбин кундутук саныыр дьон миэхэ сыйыаннара эмиэ ураты этэ. Варвара Ни­
колаевна Сыроватская ийэм дьуегэтин кыыйа буолан сылаас-истин сыйыаннаада.
Ододо ол тейуу этэ.
Олох салданнадын аайы бииргэ улааппыт одолорбун кундутук саныыбын. Фая
ейун, Эдилия, Галя кэрэлэрин, Раялар холкуларын, Агаша талаанын, Олуескэлиин
кумаады тустууктары урсубуппун, Чыычаах, Сааска, Буеккэ дьээбэлэрин, Ховров
боччумун, Сэмэнчиктэр, Киэсэ, Коля, Юра, Куоста... Барыларын ааттыады эл-
бэхтэрэ бэрт, 76 буолан оскуоланы бииргэ бутэрбиппит.
Иван Ушницкий

ПАМЯТИ МУЖА

Судьба мне подарила счастье быть любимой и любить. Это была любовь обык­
новенных людей, естественная, подаренная природой. Мы не были научены любви
из журналов, книг, из чьих-либо примеров, она выражалась в отношениях, поступ­
ках, действиях и сострадании. Поженились, закончили университет, начали работать
учителями. Он преподавал химию и биологию, я — иностранные языки. Вскоре его
назначили директором в одну из старейших школ района. Ему было 27 лет.
Тогда в школе работали заслуженные учителя республики и России, отдавшие
всю свою жизнь воспитанию и обучению своих учеников. Без устали работали
учителя-энтузиасты, создавали краеведческий музей, музей космонавтики, агит-