Page 21 - Макеев Д. Саанчыс сайынны быьылааннара

чык чербес гына тустэ. Тыас эмиэ ере куугунаата. Туох
тыаЬыырын керееру сыдарыс гынан, чуолданынан уеЬэ eirec
гыммыта, арай, ып-ыраас халлаантан сылгы саадын курдук
харалар таммалайан туЬэн эрэллэр эбит. Ити е1ге1гнуу сыл-
дьан адатын атадын баттаан уЬугуннаран кэбистэ.
— Тугуй? — диэбитинэн адата олоро тустэ.
— Туох эрэ харалар кестеллер, — диэтин кытта эмиэ сал-
гыны хайытар кынат тыайа ере харылыы тустэ.
— Андылар! Быгыалаама! — диэт, адата Саанчыгы сада-
тыттан тиэрэ тардан ылла. Сытан эрэ дьонун уЬугуннаран
тардыалаан эрдэдинэ, тыас-уус беде буолан, анды уерэ туйэн
эрэрэ дурда чуолданынан кестен ааста. Биир кэм хара буту-
мах буолан ытыллан кэлэн мончууктарын ортотугар туйэн
барылаан кэбистилэр. Саанчык ендес гынан кербутэ, арай...
биир да анды кестубэт. «Хайа, ити икки ардыгар кетен хаал-
лылар дуу?» — дии санаан эрдэдинэ, итинтэн-мантан дагдас
гынан тахсан кэллилэр. Тахсаат, сорохторо охсуЬан булумах-
тайа-булумахтаЬа, угга кынат диэки устубутунан бардылар.
Харадын кырыытынан кербутэ — дьоно сааларын ылан
ытардыы кьнгаан олороллор эбит. Ким эрэ быка биэрбит-
тии «Чэ!» диирин кытта, саалар тыастара ере батыгыраЬа
тустэ. Дьэ, додоор, онтон ыксалынан ииттэ-ииттэ ытыалаан
бардырдаппатылар дуо? Андылар сорохторо дайан лайыгыра-
йан анараа дурда иннинэн ааЬан истэхтэринэ, ытыалаан эмиэ
хаЬы да суулларан уу кудээрийэрэ кеЬуннэ. Ордубут уонча
анды ардаа тыаны урдунэн кете турдулар.
Дьоно уескэ киирэн эрэр бааЬырбыт андылары ытыалаа-
махтаан баран, бары таЬырдьа тодо сууллан тадыстылар.
Кутуетэ хомус быыйыгар тардыллыбыт тыыга суурэн тиийэн
уескэ анньыбытынан барда. Бэрт сотору суурбэ ус андыны
хомуйан таЬаарда. (Эссе ус анды сатыылаан уескэ киирэн ум-
са-умса бара турбуттара.
— Дьэ, бултуйдубут буолбаат! — абадата чахчы астынан
caira аллайда. — Чэ, дурдада киирэ охсуохха, бадар, ессе кэ-
лиэхтэрэ, — ДИЭТЭ.
19