Page 148 - Бойуот
P. 148
— Дьэ, билбэтим, ол киси эйиэхэ соччо-бачча алла-
рыйбата буолуо ээ. Хата, биир эмэ ыалга киллэрэнтгин
бэйзн мииннээхтиири1г буоллар, быдан ордук буолуо
этэ, — диэн баран, ДэлиЬиэй, тайадынан суолун чэрин
бигээмэхтии-бигээмэхтии, бара турбута.
— Ити тодус тиит баЬын дьербелуу тардан олорон туо-
йар эЬир диэн кыыл. Ону миэхэ сиэтээри кэйиилэннин
дуо? Бар, тахса одус! Икки харахпар кестумэ! — диэн
Легентей бардьыгынаан тодута барбытыгар, эмээхсин
таЬырдьа дьегдьерус гынан хаалбыт.
Онтон уолуйан, суолун сыыЬа баран, ити туун эмээх
син мае кэрдибит сиргэ тахсан тонон елбутун булан кил-
лэрэн, чуумпу алааска айдаан беде буолбут. Харада суох
ДэлиЬиэй тыллабырынан нэЬилиэк, улуус, онноодор куо-
рат тойотторо сууллан ахан биэрбиттэр. Ол гынан баран,
«Бокуонньук киЬи сиэбэт кыылын «кэЬии» диэн ааттаан,
мааны ыалга киллэрэ сылдьыбыта уонна онтукатьптан кы-
быстан, «тохтоо, хон» диэбити истибэккэ, тахсан барбыта.
Оттон ол кетеру (дьининэн, туруйаны) балбаахха соЬон
илдьэн, ыкка кырбастаан биэрбитим», — диэн Сэмэн уол
наЬаа ыпеарыылаахтык, киЬини итэдэтэр гына кэпеээн
тойонун Легентейу быыЬаан ылбыт. Онтон ыла Сэмэн,
«мааны одо» аатыран, талбытынан сылдьар. Уксун ыалы
кэрийэн, араас тылы-ehy истэ-истэ, Легентейге кэпсиир.
Хаартылыыр, арыт, куораччыт тадыстадына, арыгылыыр.
Онтон ыла киниэхэ дьон Кутурук Сэмэн диэн ааты инэр-
биттэрэ.
— Бу Буолун Ньукулай бэйэлээх тиэргэн тугэдэ биэтин
матайар хаЬатын хайдах уоран адалан дуу, илэ адалан дуу
кемуллэЬэ сытадын? Хайа, миэхэ туту эмэ бэреэр киЬи
буолаайаный? Ьы-Ьы-Ьыых! — дии-дии, Кутурук Сэмэн
быЬа ньадан-наан, кулэн-салан Махсыын таЬыгар ыга кэл-
лэ. Махсыын кыбыстыытын кыыЬырыыта баЬыйан:
— Додоор, бар. Улэлии турабыт. МэЬэйдээмэ, — диэтэ.
— Бы-Ьы-Ьы, дьэ кырдьык. БыЬычча баара, кырдьык
мэЬэйдэттэдин буолуо! Ьы-Ьы-Ьыык!
Махсыын бугулун урдугэр бутэЬик отун атырдьахтаан
уурда уонна киЬитигэр эргиллэ биэрэн:
— Бар диибин! — диэтэ.
— Бок, додор, наЬаа да ардырдас, кеьгес киЬи эбиккин.
Ьы-Ьы-Ьыык! Бардым, бардым. БыЬычча баара, Ьы-Ьы-
Ьыык! — дии-дии, Сэмэн мадьаЬыйа турда.
142

