Page 53 - С.С.Аржаков, Н.Н.Петров. Военное лихолетье

1944 с. сарсыарда эрдэ тыһыынчанан артиллерия ара-
ас көрүҥэ, “Катюшалар” фашистар ордууларын туһаай-
ыытынан күүстээх уоту аспыттара. Уопсай атаакаҕа кыт-
тыһан биһиги сэттэ киһилээх отделениебыт эмиэ ытыа-
лыы-ытыалыы иннибит диэки дьулуруйбута. Элбэх киһи
кыргыһыы хонуутугар охтубута. Мин уҥа илиим хары-
тын тосту ыттаран, туораан хаалбытым. Хас да ый госпи-
тальга эмтэммитим кэннэ дойдубар ыыппыттара. Бэс
ыйын бүтүүтэ эргиллэн кэлбитим. Ийэ дойдубун көмүскэ-
эбит бойобуой суолум Аҕа дойду сэриитин I, Албан аат
III степеннэрдээх орденнарынан, “Ленинград оборона-
тын иһин” мэтээлинэн бэлиэтэммитэ.
Прокопьев Петр Иннокентьевич:
— Мин Арыылаах нэһилиэгэр төрөөбүтүм. 1941 с.
бастакы хомуурга ыҥырыллан, “Кулуһуннаах” колхозка
Прокопьев
үлэлии сылдьан, сэриигэ барбытым. Бүлүүттэн биэс уон- Петр Иннокентьевич:
ча буолан борохуотунан айаннаабыппыт. Чебаркульга ти-
ийэн ый аҥара үөрэммитим. Онтон Ленинградскай уобаласка ыыппыттара. Онно
тиийэн 203-с дивизияҕа разведкаҕа сулууспалаабытым. Ити сылдьан бааһырам-
мын, госпитальга сытан эмтэммитим. Үтүөрэн баран салгыы сулууспалыы сырыт-
тахпына снайпердар курстарыгар үөрэххэ ыыппыттара. Чааспар рота снайпера бу-
олан төннүбүтүм. Маҥнайгы “булдум” — тииккэ олорор немец связной-коррек-
тировщига этэ. Бэйэм “бултаһарым” быыһыгар түөрт киһини снайпер идэтигэр
уһуйбутум. Онно миэхэ “Бойобуой үтүөлэрин иһин” мэтээли туттарбыттара.
1944 с. саҕаланыытыгар хардары кимэн киирии буолбута. Ленинград блокадата
уһуллубута. Ити хапсыһыыларга уллуҥмун тоһуттаран, госпитальга ыйтан ордук
эмтэммитим. Онтон чааспытын Берлин хайысхатынан бырахпыттара. Элбэх куо-
раттары, дэриэбинэлэри босхолообуппут. Үсүһүн бааһыран госпитальга сыттах-
пына, кыайыы буолбута. Дьэ, кыһыылаах этэ. Үтүөрэн баран дойдубар демобили-
зацияламмытым. 1945 с. кэлэн баран колхозка, оттон “Орто Бүлүү” совхозка
үлэлээбитим. Аҕа дойду сэриитин II степеннээх орденынан, “Бойобуой үтүөлэрин
иһин”, “Ленинград оборонатын иһин” о.д.а. мэтээллэринэн наҕараадаламмытым.

Николай ПЕТРОВ

ВОИН, ЖУРНАЛИСТ, ПИСАТЕЛЬ

Инвалид Великой Отечественной войны Исай Васильевич Попов родился 10
октября 1917 года в семье крестьянина в Хаданском наслеге Сунтарского района.
После семилетки окончил ФЗО связи. В армию был призван 30 июня 1941 года, а
через 25 дней попал на фронт, где прослужил до 9 мая 1945 года. Участвовал в
обороне Ленинграда, в прорыве блокады. 6 раз был ранен и контужен. Три раза
лечился в госпиталях. Войну начал разведчиком, закончил в звании старшего лей-
тенанта, заместителем командира стрелкового батальона по политчасти. В армии
прослужил 12 лет, из них 11 лет политработником.
После войны Исай Васильевич работал в сфере культуры — был методистом
агиткультбригады Томпонского отдела культуры, которая обслуживала оленево-
дов. Более 6 лет служил в органах МВД ЯАССР. Был начальником вневедомствен-
ной охраны Сунтарского РОВД, в звании капитана служил начальником паспорт-
ного стола Томпонского РОВД. 11 лет Исай Васильевич работал ответсекретарем
и заместителем редактора районной газеты в Красноярском крае.
4*
51