Page 211 - Сергей Васильев. Хоһооннор, поэмалар

Үс тракторынан солуохтаахпыт,
Уонча хонук хаалла ыһыах,
Онуоха двдри бүтэриэхтээхпит!

Үлэ быыһыгар кытаатан,
Үҥкүүнү-ырыаны үөрэтиэхпит,
Түһүлгэҕэ оонньууну таһааран,
Түүҥҥү чуумпуну чугдаардыахпыт! —
Туһааннаан ити курдук кэлсээтэ,
Тула көрөн мичээрдэ.
«Ырыаны билбэппит!» — дэһэннэр,
Ыһыытаһа түстүлэр кыргыттар,
«Чахчы кыаллыбат суол!» — дэһэннэр,
Дьалты хаамтылар уолаттар.
Эмиэ үмүөрүһэ түһэн,
«Эн ыллаар. Эн урут!»—дэстилэр,
Бары "путуспутунан тиийэн,
Биирдиини ыллыах буоллулар.
Тутуу үлэтэ ордук күүрдэ, —
Титиик иһэ-таһа тигинээтэ,
Ыччат бэһиэлэй ырыата
Ыстаал сүгэ тыаһыныын,
Ытыс күүстээх таһыныытыныын,
Ыраах куурусоа хаһыытыныын
Холбоһон сатара дуораһыйда,
Колхоз дьиҥнээх хора буолан уораһыйда
Сарсыныгар
Сарыал сарадаҕа кынаттанан,
Саҥа ыүн, кылбайа ойон,
Саҕаҕы аргыый өҥөйөн*таҕыста.
Күндү күн сыдьаайыгар
Күндэ далай долгуна,
Көмүс аалыытын курдук,
Күлүмүрдүү түстэ.

Бу үүммүт үлэ үтүө күнэ, эн,
Мин киэҥ Ийэ дойдум
Кэтит иэнигэр
Хас саҥа заводу туттаран,
Хатан ыстаалы уһааттараа,
205