Page 21 - Поэзия күнэ

ИННОКЕНТИЙ АРТАМОНОВ

Пушкштҥа
Я памятник себе воздвиг нерукотворный.
А. Пушкин

Мин саха уола кэлэн турабын эн памятниккар,
Бары поэттар араас суоллара манна түмүллэр.
Үйэлэр арҕастарын өтөрү көрөр албан ааккар
Аан дойду норуота сүгүрүйэр.

Эн олорбугуҥ ньүдьү-балай хараҥа үйэ кэмигэр,
Ыраахтааҕыны утаран, үүнэр күн көҥүлүн туойбутуҥ
Өрөгөйдөөх лираҥ күндү тыла хаалбыта кэннигэр,
Сир ийэ5э улуу Титан буоллуҥ.

Мин бүгүн истэбин эн ааккын бары омук тылынан,
Модун Китай, эйиэхэ анаан, үрдүк монумент туруорар,.
Нил кытылыгар ааҕаллар эйигин Африка саҥатынан,
Негр быраатыҥ таптаан туойар.
Бизе материк бэһиэн, биир киһилии, этэллэр билигин:
«Биһиги Пушкиммыт!» Итинтэн Россия дьоно үөрэбит.
Ол аата бар-дьону барытын биэс тарбахтыы түмэҕин,
Күн КЫ РДЬЫ К эйиэхэ баар эбит.

О, Пушкин, эн миигин үтүө ыраҕар батыһыннардыҥ,
Поэттарга ытык кэриэскин, кэс тылгын хааллардыҥ:
«Хайҕалга да, хопко да хааҥҥын букатын хамсатыма,
Ааргыны кытары тыл да аахсыма.»