Page 100 - Оло5у таптаа Реас К

— Тутулуннуҥ! Тур! Илиигин өрө ууммутунан
таҕыс! — диэн кырыктаахтык дьаҕырыйдым.
— Тукаам, аһаабатаҕьгм икки сууккаттан орто.
Муҥ сытаатар, аһыырбын көҥүллээ,— диэн көрдөстө.
Оттон мин өйбөр: «Хайа кыалларынан кэпсэтимэҥ.
Тылларын итэҕэйимэҥ. Кэрээннэриттэн тахсыбыт дьон
буолуохтаахтар»,— диэн тыллар элэҥнэһэн ааһыта-
лаатылар.
— Суох, суох! Таҕыс! Аһаппаппын! — суоһурҕанап
хаһыытаатым. Аны кэргэнэ иэйэн-куойан турда.
— Тоҕо сүрэй! Муҥ сатаатар, аһатан баран илт.
Оттон миэхэ суоһурҕанартан атын өй-санаа суох
киһитэ буоллум. Таһаардым. Баран истибит. Сэмэн
көхсө холбойон, улаханнык кырдьыбьгт көрүҥнэммит.
Саҥата суох, төбөтүн төҥкөтөн иһэн, бастаан, бэйэтэ
бэйэтин кытта кэпсөтэрдии:
— Сөп буоллаҕа дии. Бэйэм алҕаһаан, сыыһа үк-
тээн кэбиһэммпн...— дириҥник өрө тыынна.— Өндү-
рүүскээ, эн бэйэҕинэн тутан киллэрэн, өлөр өлүүгэ
умса анньарыҥ сүрэ бэрт буолбаат? Тоҕо сүрэҕиҥ
тардыбата бэрдэй?! Мин мантан ыла тыаҕа, үрэх ба-
һьггар бултаан аһаан, быыра сылдьыам этэ. Онтон
Сэбиэскэй былаас олоҕун булбутун кэннэ, киирэн биэ-
риэм этэ. Бу оннук санаанан иһэрим. Тукаам, Өндү-
рүүскээ, сиринэн-халлаанынан андаҕайабын: аны Сэ-
биэскэй былааһы хаһан да утары барыам суоҕа. Мип
манна кэлбиппин ким да билбэт. Эн миигин босхо-
лоо,— диэн өлөр өлүүттэн куттанан, тьгыннаах хаалар
баҕаттан араастаан көрдөһө, ааттаһа истэ.
Мин испэр: «Оо, сыыстым даҕаны! Ити тоҕо аһап-
патым? Налыччы аһатан, дьахтарын кытта кэпсэтин-
нэрэн аҕалыахпын?! Тоҕо итиччэ ыгылыйбытым буо-
луой? Аҕаккам муҥнаах, оннооҕор, бу тутуллан иһэн
98