Page 102 - Оло5у таптаа Реас К

— Тохтоо! Тохтоо! ВанДьыьй', төнүн! — дйййЖаһьһ
таатым.— Төннүөҥ суоҕа да, ытыам! Төнүн димбин!
Сэмэн туох дии санаабыта буолла? Ытыд суоҕа
диэбитэ дуу? Өлөр өлүүттэн куттаммыта эбйтэ дуу?
Сыыһа ьгтыа диэбитэ дуу? Эрэйдэммэккэ эрэ түргэн-
ник өлүөххэ дии санаабыта дуу? Барбытын курдук
хааман истэ. Мин кыҥаан турарым. Харах1пын быһа
симээт, чыыбыспын тардан кэбистим. Туймааран ба-
лайда тура түстүм быһыылааҕа. Харахпын аспытым1
Сэмэн суолга туора түһэн сытара. Сүүрэн тиийбитим.
— Аҕаа, аҕаккам оҕотоо!—диэн сарылаабытынан
үрдүгэр түһэммпн, тиэрэ тардаммын, тебөтүн ньил-
бэкпэр уурбуппар, хараҕын өлбөөрүччү көрөн кэлбитэ
уонна «Тукаа-ам... уҥуох-пу-ун... туту-та-ар... А...на...
а..ны...»—диэт, налыс гыммыта.
— Аҕаа!.. Аҕаа!..— диэн ыҥыран, сарылаан көр
бүтүм... Аҕам... — Андрей Иванович куолаһа илиги
рээн ах барда. Ону кытта тэҥҥэ дьиэ иһэ ньим гынна.
Түох да көстүбэт өһөхтөөх хараҥата тугу барытын
ыйыстан кэбиспит курдук ньимийэн, ыга баттаан,
■ыаһаан турда.
Мин итииргээбигапин. Чүмэчини умаппакка эрэ та-
һырдьа харбыалаһан таҕыстым. Хабыс-хараҥа. Тыал
күүһүрбүт. Тыа суп-юуугунас.Былыт өһөҕүрэ дьиппиэ-
рэн, киһини түҥнэри көтүөххэ айылаах намтаабыкка
дылы. Миигиттэн тэйэ, сылгы хаһаатын диэки тыал
мас хайдыбытыгар үрэр тыаһа арааһынайдаан иэйэр-
туойар, ытыыр-соҥуур.