Page 71 - С.С.Аржаков, Н.Н.Петров. Военное лихолетье

Ол наҕараада сүтэн, буойун аадырыһын кыайан булба-
таҕа. Сорох саллааттар кэпсииллэринэн, оннук түбэлтэ-
лэр чаастатык буолаллар эбит. Дьон сэмэйэ кэлин ир-
дэспэккэ, наҕараадалар умнуллан хааллахтара ити.
Госпитальтан тахсан, III Прибалтийскай фроҥҥатүбэ-
һэн, Ленинград, Выборг, Нарва куораттары босхо-
лооһуҥҥа кыттыыны ылар. Ити кэнниттэн Польша си-
ригэр тиийэн, эмиэ хорсун быһыылары көрдөрөр. Ити
иһин П.П. Попов Албан Аат III степеннээх орденынан
уонна “Хорсунун иһин” медалынан наҕараадаламмыта.
Буойун Петр Павлович салгыы фашистскай Герма-
ния боростуой норуотун сэрииттэн босхолоспута, совет-
скай сэриилэр Берлин куораты ылыыларыгар кыттыы-
ны ылбыта.
Кини кэпсиир буолара: “Үгүс советскай саллааттары
кытта мин Берлин куоракка тиийэ хара быарбынан сыылан тиийбитим,” — диэн.
Буойуттар кырдьыга да оннук хорсун быһыыны, үгүс ыарахаттары туораан суос-
сатыы сэрии унньуктаах уһун сылларыгар өстөөх арҕаҕар — Берлиҥҥэ тиийбиттэрэ,
Кыайыы былааҕын Рейхстагка тэлээрдибиттэрэ. Оннук чиэс хас биирдии советскай
саллаакка тиксэр аналлааҕа, ону кинилэр хорсун быһыыларынан дакаастаабыттара.
Хорсун саллаат Петр Павлович Попов уон сыл анараа өттүгэр күн сириттэн
барбыта. Мэҥэ-Хаҥалас оройуонун Сыымах бөһүөлэгин биир буойуна сахалартан
бастакы Советскай Союз Геройа Федор Кузьмич Попов дойдутугар үгүс сылларга
Герой Попов аатынан колхоз председателин солбуйааччытынан, үйэ чиэппэрэ
Баатара нэһилиэгин сельсоветын исполкомун бэрэссэдээтэлинэн үлэлээбитэ. Үгүс
сылларга олохтоох партийнай тэрилтэҕэ секретардаабыта.
Петр Павлович Поповка Саха АССР норуотун хаһаайыстыбатын үтүөлээх үлэ-
һитэ бочуоттаах аат иҥэриллибитэ. Сэрии саллаата Аҕа дойду сэриитин I степен-
нээх орденынан, “Албан аат” орден III степенинэн, “Хорсунун иһин”, “Ленинг-
рад оборонатын иһин”, “Праганы босхолооһун иһин”, “Германияны Кыайыы иһин”
бойобуой медаллардаах дьонугар эргиллэн кэлбитэ. Кэлин үгүс юбилейнай медал-
ларынан наҕараадаламмыта. Мэҥэ-Хаҥалас оройуонун Бочуоттаах гражданина.
Петр Павлович Попов 38 сыл устата бииргэ олорбут олоҕун аргыһа Александра
Федоровна — билигин үлэ ветерана. Икки кыыһын, олохтон эрдэ туораабыт уолун,
үрдүк үөрэхтээх тутуу үлэһитэ Поликарп Петрович, оҕолоро-сиэннэрэ кинилэр
олохторун салгыыллар. Кэргэнэ, аҕалара, эһэлэрэ — Петр Павлович 60 сыл анараа
өттүгэр хорсуннук сэриилэспит Курскайдааҕы кыргыһыы туһунан ахтан-санаан
эрдэхтэрэ.
Иван КОРЯКИН, Дьокуускай

НЕУЛОВИМАЯ ГРОЗНАЯ “КАТЮША”

Когда началась война, мы, трое друзей, прибавив по два года к своему возрасту,
пошли в военкомат. Нас зачислили в запасной полк, который вместе с другими
частями отступал к Москве. Под Москвой нас вызвали в штаб и направили в
Омское зенитно-артиллерийское училище. По окончанию присвоили воинское
звание “лейтенант”. Здесь начался отбор самых лучших курсантов по учебе и мо-
ральным качествам. Мои друзья Николай Бузивский и Василий Чайка попали
вместе со мной в “элитную” группу. Нас человек 20 отправили поездом на Урал в
г. Миасс. Там вчерашние курсанты приняли знаменитые гвардейские минометы
М-13 — “Катюши”. Секретность была исключительная.

69