Page 129 - Сергей Васильев. Хоһооннор, поэмалар

«— Сир үрдэ туох буолан барыарда,
Сиксигэ, муннута харыарда?
Улахан материк арҕаһа
Кытаран-тэтэрэн көстөрө,
Арыылаан, томтойон күннэтэ
Араастаан киэркэйэн иһэрэ.

Ол ону билигин арҕааттан
Өрт баран эмтэччи сал&ата,
Түүннэри көрөЪүн, халлаантан,
Уот тыла былтаҥныы хамсаата.
Кырылаан, кэккэлээн олорор
Кырыылаах, кылбаспыт киэргэллэр
Эстибит сиэрэлээх бистиэмнии
Эмискэ буруоҕа көтөллөр.

«Бу, буускалар, бомбалар дьиэлэри
Этиҥнии тоҕута тэбэллэр,
Фашистар норуоту халыыллар,
Хонууну-толоону уоттууллар», —
Диир саҥа дуорайан -иһиллэр,
Кэҥсиктээх ыарахан сыт биллэр.

Умайбыт битииллии күлүмнэс
Уоттар түүн иһирдьэ сырсаллар,
Ол баран эмискэ охтоннор
Күөдьүйэ-күөдьүйэ мөхсөллөр.
«— Тыыннаахтыы умайбыт оҕолор
Тахсаннар, кый-мырах сырсаннар,
Туос курдук умайан бүтэллэр», —
Диэн ону сулустар этэллэр...

Оо, өр буолла сир үрдүн көрбүтүм,
Суох этэ бу курдук сөхпүтүм...
Ардыгар ыйдаҥа т,үүннэргэ,
Ып-ыраас дьиэллигэс сирдэргэ
Оҕотун утуппут барааны,
Убахтаан бэлэһэр сынаары,
Сур бөрө ойуурга соһорун, #
Субайдаан, тырыта тыытарын
Эмискэ түүн көрөн салларым,
Эрэһэ былыкка саһарым...
123