Page 447 - Сергей Васильев. Хоһооннор, поэмалар
P. 447
Саргыны-дьолу айа сылдьаммыт
Санаа быата хаалтыстаммыппыт.
Ону |үйэттэн уйэҕэ охоуһан,
Уоттунан, кутаанан кулаһан
Өктөөп күнүгэр үрэйбипггит,
Өлүү суордарын өһөрбүппүт.
Баттал сиһин тоһутан
Бар-дьоннор барҕарбыппыт,
Сандаар-күндээр оонньотон
Саҥа күдү чаҕылыппыппыт.
Чэйиҥ, ол кыайыыбыт
Чэчирин чэлгитиэххэ,
Дьэрэкээннээх хонуубут
Дьэдьэнин үүннэриэххэ.
Атыыһыт Сүөдэр апчарыйбыт
Алаастарын ылыахха.
Ийэ көлөһүммүтүн иҥэриппит
Илгзбитин дзбилитиэххэ!..»
«Арба, эн аҕаҥ алааһын
Атыыһыт ылбыта буолуоҕа.
Хаартылаан сүүйбүт ынаҕын
Хасааһын ыларыҥ туруоҕа», —
Диэн Охоноону Силтэһин
Үгэргээн-хоһорҕоон ылла,
Ыраах сыгыган эрбэһин
Быыһыгар тиийэн сытта.
Хас да хиһи тыл ылан,
Хатан-чаҕаан тылынан
Кулаак кулур|угун Силтэһини,
Куубурҕас куолуһут Кынчаайабы
Хабыр-хабырдык таарыйан
Хаарыйталаан ыллылар,
Нөҥүөһүлээн, сыҕайан
Нүксүүрдүү түһэн аастылар.
Үөрбүт-көппүт норуоту,
Өрө күүрбүт дьулууру
441
