Page 288 - Кун кууьар хайатыттан

Кыыс төбөтүн көтөхпүтэ. Баал күлүмүн кэнниттэн ки-
нилэр кыараҕас куукуналара хараҥа оҥкучах курдук буолан
көстүбүтэ. Борук-сорук буолан уонна хараҕын уута мэһэй-
дээн, тулатынааҕы маллары үдүк-бадык көрөрө.
Хараҕын күүскэ быһа симэн, көмүскэтин уутун кыламан-
нарыттан тэбээбитэ уонна уоту уматаары турбута.
Түннүк нөҥүө хара, токур-бокур лабаалардаах кырдьаҕас
урюктар (абрикос маһа) быыстарынан ый дьэс кыыһан оргууй
устара. Кыыс чочумча ону курустук көрөн турбахтаабыта, онтон
түннүк сабыытын саба тардыбыта. Куукуна иһэ өссө хараҥар-
быта. Кыыс өр истиэнэни харбыаласпыта, онтон араарынньы-
гы булан уоту холбоот, миэстэтигэр кэлбитэ.
Эмиэ баалга баар буолан хаалбыта. Наташа кэм да били
миэстэтигэр, үҥкүүгэ ыҥырыллыбатахтар ортолоругар турар.
Эмискэ хомолто, хоргутуу хараҥа былыттарын быыһыттан
күн көрбүтэ. Наташаны үҥкүүгэ ыҥырбыттара. Андрей ки-
нээс киниэхэ кэлэн вальска биирдэ эргийиэххэ диэбитэ. Ан­
дрей Болконскай кинээс!
«Мин эйигин күүппүтүм ыраатта» диэбиттии, куттаммыт
уонна дьолломмут кыыс, сибилигин хараҕын уута бычалыйан
тахсыах айылаах мичээрдээбитинэн, кинээс Андрей санныгар
илиитин уурбута.
Кийиит кыыс сүрэҕэ үөрүүтүттэн битигирии түспүтэ, эмиэ
уу бычалыйан тахсан хараҕа туманнырбыта. Салгыы ааҕар
кыаҕа суох буолан, кинигэтиттэн атын сири көрбүтэ. Хараҕын
уутун да соттубакка, аахпытыгар дьайдаран иһийэн олорбута.
Аан улаханнык хаахынаан аһыллыбыта, бэрт көрсүө сирэй-
дээх-харахтаах эдэр дьахтар киирбитэ.
— Саҥаас! — кыыс үөрүүлээхтик хаһыытаабыта. — Ната­
шаны үҥкүүгэ ыҥырдылар!
Эдэр дьахтар күрэ балта үөрэн маннык улаханнык хаһыы-
таабытын аан бастаан көрбүтэ, ол эрээри кини туохтан итиччэ
долгуйбутун өйдөөбөтөҕө. «Наташаны үҥкүүгэ ыҥырбыттар?
Ханнык Наташаны? Ханнык үҥкүүгэ?»
Истиҥник мичээрдээбитинэн, кини кыыс күлүм аллайбыт
сирэйин көрбүтэ уонна бэрт намыыннык ыйыппыта:
— Кимий ол Наташа диэн, кыысчааныам?
Ол эрээри анараата быһаара барбатаҕа, арай хомуруйбута:
— Оо дьэ, саҥаас, эн туту да аахпаккын!
286