Page 143 - Сергей Васильев. Хоһооннор, поэмалар

Тиҥиргэччи тэптэрэн,
Тимир сыыйыы ауолунан
Тилишрии сүүрдэ,
Хара торҕо буруотунан
Халлааны хайа суруйан,
Хоннохторун аннынан,
Холун-буутун куллуҥнатан,
Иннин-күөнүн диэкитгэн
Илиилэрин элэҥнэтэн,
Көнө ылльж суолунан
Күлүгүрүү күкүйдэ;
Халыҥ чугуун саннынан
Хатан дьыбары хайытан,
Сиһи-тыаны курдаттыы,
Сирилэччи куһуйда...

Оо, улуу дойдум
Уһун айанын суола,
Улахаҥҥын даҕаны, —
Арассыыйа эбэ хотун
Атаҕын тилэҕиттэн
Арҕаһыгар дылы быластааҥҥын,
Арҕаһын саалыттан
Арҕаа далаһалыы түһэҥҥин!

Хас күрдьэх харыйан,
Хатан хайгыа чабыйан,
Күкүр таас хайаны
Күрдздк курдук хайытан,
Этиризс ‘көнөтүк
Икки аҥы силэйбитэ буолуой?

Төһө киһи
Көхсүн оруутунан
Көлбөхтөөх
Күөх көлөһүнэ саккыраан,
Уһун унаар сыһыыны
Ортотунан томтоппута буолуой?
Төһө киһи
Сүгүрүйэр
Сүһүөҕ,ү>н уута хааннанан,
Куйаара көстүбэт
137