Page 166 - Сергей Васильев. Хоһооннор, поэмалар

Ойуттубут чугуун оскуолкалар,
Улуйа-улуйа, кыырайан,
Ыас-хара хараҥаҕа
Ыҥырыалыы көттүлэр.

Бэрииһэп уөмэн
Сэрэнэр тыыныытын
Сиик инэрэн 'НЬИМИЙДЭ,
Атаҕын тыаһын
Ардах сабан намытта.

Ол курдук баран иһэн,
Ойуур саҕатыгар тиийэн,
Быһыттыбыт линия быатын,
Быластаан, ’булан ылла.
Сандаарыҥнас уоттаах
Салаҥ элбэх буулдьатт&н,
Саһыаҕынан саһа-саһа,
Самсаан сдлгыы сытта.

Ол сыттаҕына
Оскуолка ойдон кэлэн.
Окумалын тосту көтөн,
Уҥаран кэбистэ...

Онтон, утаакы буолаат,
Онтуон өйдөнен кэллэ
Күрэһэн-күрэһэн,
Күүһүн киллэрдэ.
Сулугурдс провод быаларын
Соҕотох илиитинэн
Соҕостуу-соҕостуу,
Солбуйталыы тутта.
Илиитэ сылайан,
Икки салгыыр быатын
Инчэҕэй буорга
Иэдэһинэн эпсэри баттаата.
Күүһэ баранан
Көбүөхтүү сытта,
Тымырын хаана
Тымныйан барда:
«Ийэ дойдум, оыраһаай!»—
160