Page 378 - Сергей Васильев. Хоһооннор, поэмалар

«Баһаалыста, миэхэ», — дэсиһэн,
Былдьасыһан аһыыллар.

Тиэтэлинэн бүтэ охсоот,
Титиик тэлгэһзтигэр
Тигээр сүөһүтэ туолбутунуу,
Дьиэни өрө сүргэйэн,
Тигинэһэ мөхсөөт,
«Мээчик-мээчик» дэсиһээт,
Мэлис гынан хаалаллар.
Ыраах, ханна эрэ, хонууга
Ыһыылара иһиллэр.
Саҕахха, арҕаа кырыыга
Сардаҥа кытара кыыһар.

Өлөксөй аҕата төннөөр|ү
Өрүөстээх кунанын көлүнэр,
Уола кинини атаараары
Оҕус -пула мэскзйдэнэр.
Ыраах, уһун арахсыы
Уолу ытатаары ыгылытар,
Тыҥаан-тууйан еайыһыы
Тыыны-быары ыгылытар.
«Оҕом, мэниктээмэ кытаатан!»—
Оҕонньор хат-хат этэр.
Оҕуһун миинэн ыраатан,
Ойуурга киирэн сүтэр.

Өлөксөй тулаайахсыйан
Өрө тыынан ылаттыыр.
Остуорас эмээхсин хотумсуйан,
Оҕолору ыҥыртыыр.
Уу бастара, мае кыстата
Онно-ма:вна кыйдаталыыр,
А|ргыый бытаарбыты дьулата,
Арыт мөҕүтэлээн ылаттыыр.

Өлексөй
Сарсыарда осгауолаҕа барда,
Саҥата суох оһох аттыгар турда,
372