Page 424 - Сергей Васильев. Хоһооннор, поэмалар

Түһүөлээн бардылар!
«Былааскын үрдэппиккин,
Батараактары мунньахтан уүрбүккүн.
Оилтэһин Махсыын үҥсүбүт,
Сэбиэт сэкэрэтээрин туоһу биэрбит.
Эппиэккин суруй!»—диэтилэр,
Итэҕэйбэттии, эргим-ургум көрдүлэр.

Өлөксөй эмискэ соһуйда,
Өмүтгэн улаханнык долгуйда,
Хараҕа хатан 1уоттанна,
Хара 'бэештин өрө анньынна.
Өйдөөтө ким маны тэрийбитин,
Үөрбэ ууран айа ииппитин.
Кврдөстө, хонук күүтэргэ,
Көрө-истэ түһэргэ.
Өр хоиукка тутулунна,
Үҥсүү бөҕө кутулунна.
Урукку, былыргы дьылларга,
Охсуулаах-тэбиилээх кэмнэргэ,
Улууһу,оҕ|устуу, сүннЬ|үтгэн
Умса көлүйэн олорбут,
Иэппэт ынахтыы еинньитг п
Этэрэ-этэрэ чупчуйбут,
Омуос кулуба күтүөтүттэн.
Улуус суруксута Тиитэптэн
Үс илии халыҥнаах
Үҥсүү-тыллабыр киирдэ,
Сокуон-куолу үөрбэ тыллаах
Оурук беҕе симилиннэ.

Кини обургу кыһанан,
Хирбийэн-харбыйан турунан —
«Кэппэрэтиипкэ, земобществоҕа
Ким барыта киириэхтээҕин» быһаарбыт.
«Өлексөй бу быһыыга-майгыга
Өрөбөлүүссүйэни утарыытым» дакаастаа
быт.
Сурүгун дьиэк киирбэт оҥорон,
Сокуон үөрбэтинэн ытаһалаабыт,'
Кыһанан, ситэрэн-хоторон,
418