Page 423 - Сергей Васильев. Хоһооннор, поэмалар

«...Кыра чугуун дьааһыктар,
Кыһыл көмүс манньыаттар...» —
Чалыыма аргыый имнэннэ,
Чанчыгын, кэтэҕин имэриннэ.

Уол хараҕа килэҥнээтэ,
Уҥа дьабадьыга сөрүөҥнээтэ...

Оҕонньор ыга төҥкөҥнөөн,
Уолун кулгааҕар «чып» кистээн:
«Омуктары кэтэһэ сырыт,
Утуортан, ыраахтан иһит.
Дьоппуону, Дьоппуону,
Ньармаанньаны даҕаны.
Өлөксөй туһунан
Өссө кэпсэтиэхпит.
Земпередел чааһынан
Сэмээр сүбэлэһиэхпит.
Олорон биэриэхпит суоҕа.

Ушуохпут дьэ сонуоҕа.
Баҕар онно харыахтара,
Бассабыыктар бэтиллэн охтуохтара», —
Дии-дии туран малаарыҥнаата,
Дьиэтин аанын аһа маадьаҥнаата.

Биирдэ, Силтэһин Махсыыҥҥа
Сэбиэт сэкэрэтээрэ киирдэ.
Атыыһыт Сүөдэр, «таарыччаҕа»
Адаҕыйан тиийдэ.
Чэйдээтилэр, аһаатылар,
Дьиксиннилэр, дьаахханнылар.
Сэкэрэтээр Кынчаайаптыын суруксуттаата,
Сэкириэти сибигинэйдэ харандааһа.

* *
*
Өлөксөй куоракка киирэн оскуолатыгар
Үөрэ-көтө барбытыгар
Кыыһырыы-абарыы —
Кытарбыт кытаҕаһынан
Кытаахтаан ыллылар,
Төлөннөөх үөрбэтинэн
27 С*рг«А Васильев 417