Page 121 - Кун кууьар хайатыттан

Сибэккилэр төбөлөрүн тыал иҥнэҥнэтэр. Куйааска өр айан-
нааммын улаханнык сылайдым. Сыта түһэн сынньаныахпын,
алые аччыктаан иһэбин. «Ол көстөр арҕаска тахсыбытым кэн-
нэ, ыал көстүбэтэҕинэ, толоонтго сытынан кэбиһиэм, хай­
дах да буоллун!» — дии санаатым. Аппын өкөчөҥнөтөн, арҕас
үрдүгэр таҕыстым. Сыырынньа түһэр сирэйигэр элбэх ыал-
лар бачыгырайа түстүлэр. Күөх окко араас мэҥнэр ыһыллы-
быттарын курдук көһүннүлэр. Мин аппын көтүтэн, улахан
сонуннаах киһи курдук, ыалларга ыкса ойутан тиийэммин,
дорообонон эҕэрдэлээтим. Мустан турар дьонтон биир кыһыл
таҥас курунан эринэ курдаммыт, харатыны дьүһүннээх эр
бэрдэ кэлэн аппын тутта.
— Кэл, тукаам, кэл манна, — диэн баран, дьон ортотугар
олорор саһархай сирэйдээх суон оҕонньор бэйэтин уҥа өттүн
диэки ыйда.
Кини харахтарын оҥхойдоро уолан хаалбыттар, иччилэрэ
дириҥ түгэххэ чөҥөрүйэн көстөллөр. Мунна тыҥырахтаах
когөр тумсун курдук, бараммыт тииһэ амньыйбыт айаҕын
өҥөйө токуруйбут. Кэтит сирэйинэн сылыктаатахха, кинини
киһи оччо олус кырдьаҕаһа суох курдук саныах эбит да, хаана
бараммыт даллаҕар кулгаахтара уонна кууран-хатан хаалбыт
уостара кини дьиҥнээх сааһын көрдөрөллөр.
Оҕонньор илиитигэр урюк1 маһынан оҥоһуллубут кому-
зун тутан олорор, өр сыллар усталарыгар илдьэ сылдьыбыт
быһыылаах — киһи илиитигэр килбэчийэ элэйбит, кып-кы-
һыл дьүһүннэммит.
— Этэҥҥэ айаннаан иһэҕин дуо? — диэн ыйытан баран,
оҕонньор тарбахтарынан оргууй аҕай комузун кылларын таа-
рыйда уонна наҕыл баҕайытык ыллаан эҥсэлитэ түһэн ылла.
Мин хоруйбун кини истибитэ-истибэтэҕэ биллибэккэ хаал-
ла. Бу курдук, тугу да санаабакка, туту да истибэккэ, иннин
диэки одууласпытынан, мэлдьи биирдик туттан олорор киһи
курдук.
«Олус улахамсык кырдьаҕас быһыылааххын эбээт», — дии
санаан аһардым.
Кини мин санаабын сэрэйэ охсубут курдук:
— Тукаам, эн, бадаҕа, оттомноох оҕоҕун быһыылаах эбээт: *

Урюк — абрикос.
119