Page 410 - Кун кууьар хайатыттан

град дьөрбөтүнүү тыгынас эмиийдэрин уоруйах чыпчылҕан
түгэнэ көрөн аһарбыта. Эт-этэ бүтүннүү дырылыы түспүтэ.
Ээ-эх! Кинини атын сиргэ көрсүбүтэ буоллар! Уоруйах лаа-
ҕыр биир муударай олохтооҕо сотору-сотору: «Таҥара дьахта-
ры эр киһини манньытар туһуттан айбыта», — диирин өйдүү
биэрбитэ. Кини эмискэ ити дьахтар тып-тыгынас этин-сии-
нин, саатар, тарбаҕын төбөтүнэн таарыйыан өлөрдүү баҕаран
кэлбитэ...
— Уута... — эмээхсин хатырбыт уоһун чамырҕаппыта. —
Уута иһэрт...
— Туох ааттаах лабаҥхалаата! — дьахтар кыыһырбыта. —
Саатар, эрэйэ суох өлбөт!..
Саппыкытынан күүскэ лиһиргэйдээн кини аан хоско тах-
сыбыта, онтон куруускалаах уулаах төннүбүтэ.
— Мэ, ис! — эмээхсин уоһугар куруусканы үҥүлүппүтэ. —
Ис, дууһаҥ быыһанара мантан эрэ тутулуктаах буоллаҕына.
Эмээхсин, чачайа-чачайа, хас да омурду оҥорбута.
— Ис! Утаххын ханнар! — дьахтар киҥнээхтик саҥарара. —
Ис диибин, таҥнары кыраммаккын ээ!..
Эмиэ тас аан тыаһаабыта. Ыарахан атах тыаһыырыттан,
бу сырыыга дьиэҕэ эр киһи киирбитэ биллэрэ. Уоруйах чып-
чылыйыах түгэнэ тыҥыы түспүтэ, истиэнэҕэ хам сыстыбыта,
илиитинэн быһаҕын угун ыга харбаабыта.
Атах тыаһын истээт, дьахтар ыксалынан уу тобоҕун уору­
йах саһан турар ыскаабын диэки ыспыта. Тымныы уу таммах-
тара сирэйигэр түһэн, кини соһуйан чуут хаһыытыы сыспыта.
— Патима! — аан хостон суон куолас бөөҕүнээбитэ. —
Итиннэ тугу гынаҕын? Эйиэхэ төһөтө этиэххэ сөбүй, акаары!
Киниэхэ ууну биэримэ! Өлөр буоллаҕына, өллүн!..
— Төрүт да биэрбэтим, — дьахтар албыннаабыта. — Сыт-
тыгын эрэ көннөрдүм.
Бэрт киппэ көрүҥнээх, тор курдук бытыктаах, төбөтүгэр
таарбаҕан тириитэ хаймыылаах түбүтүөйкэлээх, санныгар сүү-
нэ улахан кылгас бараан сону бүрүммүт киһи киирбитэ.
«Бу киһини кытары балачча бодьуустаһыаҥ этэ, мантыҥ
эмээхсин буолбатах» дии санаабыта уоруйах. Эр киһи уору-
йаҕы адьас аттынан ааспыта. Табах сыта аҥылыс гыммыта.
— Ийээ, ийээ! Истэҕин дуо? — эр киһи ороҥҥо чугаһаан
408