Page 241 - Дуендун
P. 241
Иннокентий Сыроватскай - ДүөнДүн
*** ***
«Ловцы» Манчары, все - в испуге, Тутар дьон кытары уолуйан
На край обрыва подошли. Эмпэрэ үрдүгэр тураллар.
На глади вод заметны круги, Уу ньуура төгүрүк ии буолан
И воды снова потекли по-прежнему... Көстөөт да, мэлдьэһэ суураллар...
*** ***
Мне жаль Манчару, Эр хоһуун Манчаары аһыыта
И тяжело, и грустно мне; Дууһабын хам баттыыр. Ыарахан.
Как мы, мог пить он жизни чару, Дьон тэҥэ олоҕо, дьылҕата
Без темных пятен на спине. Атыннык дьайбыта куһаҕан.
(Конец). (Бүттэ).
1897 г. Тифлис.
Түмүкпэр кылгастык тус санаабын үллэһин- сыалтан ааптар Манчаары өһүн-сааһын өстөөҕө
нэхпинэ, бастатан туран, М. Александров поэматыгар төрөппүт кыыһа Күн Кыыһы күрэтэн уонна түөһү-
Манчаары кыр өстөөҕө Чоочо оннугар тоҕо, былыр гэр уотунан сааттаах бэлиэни сиэтэн ситиһэр эрээри
үйэҕэ олорон ааспыт саха биир биллэр бас-көс киһитэ киһилии сиэрдээх-майгылаах, көмүскэл-харыһык бу-
Бороҕонунан сирэйдэммитэ, итиэннэ ааптар Чоочо- олар уйан дууһалаах, таптыыр сүрэхтээх биһирэмнээх
ну, Манчаарыттан итэҕэһэ суох билэр буолуон сөбүн герой оҥорон итэҕэтиилээхтик туһаммыта көстөр.
үрдүнэн, сирэйинэн киллэрбэтэ туох төрүөттээҕэ би- Ф.Г. Сафронов бигэргэтэринэн, М. Александров
лиҥҥи ааҕааччыга өйдөммөт, ону ааһан, Манчаарыга айымньылара холбуу тигиллэ сылдьыбыт үс экзем-
сыһыаран, дьиҥнээх олоххо баар буола сылдьыбыт плярыттан иккитэ сүппүтэ эбэтэр ханна бааллара
историческай чахчыны бутуйууга тириэрдиэн сөп. биллибэт. Арай, Саха сиригэр тиксибит экземпляр ор-
Иккиһинэн, урукку Дүпсүн улууһун дьоно икки дон хаалбыт. Онно «Якут Манчара» поэма маҥнайгы
киһи уобараһа, нэһилиэк кинээһэ Капитон Слепцов чааһа суох. Оттон Н. Борисовскай поэматыгар М. Алек
мааны кыыһа Күөх Кэтириинэ Күн Кыыһынан уонна сандров «Манчаарытын» маҥнайгы чааһын сюже-
Манчаары доҕоро Устин Стрекаловскай Үстүүҥкэнэн тыттан ылыллыбыт буолуон сөптөөх түөрт түһүмэх
уус-уран айымньы сүрүн геройдарынан киирбиттэ- баар. Ону салгыы кэлэр 5-с түһүмэхтэн Александров
рин санатыам этэ. Номоххо киирбитинэн, итиэннэ поэматын иккис чааһын событиелара туох да улары-
архыып докумуоннара да кэрэһэлииллэринэн, Ман- тыыта суох, бэрээдэктэрэ да кэһиллибэккэ, толору
чаары дьахтары күрэтэн илдьэ олоро сылдьыбыта киирбиттэрэ кэрэһэлиир. Онон бу икки поэма тэҥҥэ
баар чахчы. Норуот сэһэнигэр, ордук Дүпсүн эҥэр, ааҕааччыга тиийдэҕинэ эрэ, Александров «Манчаары-
Манчаары кыыс харытын үүттээн быанан сэтиилээн тын» сюжета толору өйдөнөр кыахтаах.
илдьэ барбыт дэнэр. Ол төһө кырдьыга архыып до-
кумуоннарынан дакаастаммыта суох. Ити түгэни Иннокентий Сыроватскай-Дүөндүн
айымньы романтическай күүрээнин сытыырхатар

