Page 236 - Дуендун
P. 236
Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа
Манчара Манчаары:
Ведь жизнь оставил я Боргону Оргулга кус сыгынньах олордон,
(Лишь в муравейник опускал).... Тыыннаах хаалбыта баар, ордон.
Казак Хаһаах:
Доносец улахан-таёну Үҥсээччиҥ Тойоҥҥо орҕостон
На трех листах он написал: Үс илиис донуоһу киллэрбит:
«Мою де дочь сей вор изранил. «Кыыспын ол дьиккэр ойох оҥостон,
Увез, пометив грудь клеймом, Түөһүгэр сүппэт саат бэлиэ түһэрбит,
Меня жестоко он тиранил Бэйэбин күннүктээн оргулга олордон,
И в муравейник нагишом Күн көрбүт накааһын биллэрбит
На целый день сажал»... Эрэйин-муҥун көрдүм мин.»
Манчара Манчаары:
За дело. Эрдэ да тыыныгар туруох баара.
Пора убить его давно. Ол биллэр, мээнэҕэ бас баттах
А дальше? Говори же смело. Хаан тоҕор мин идэм буолбатах.
Что, как...мне все равно. Өссө туох баарый, киһи кэрэхсиир?
Казак Хаһаах:
Писал, что ты и церкви даже Суруйбут: «Таҥара хараамын
Нигде пощады не давал, Таһынан таах халтай ааспатах,
Угрозы слал улусной страже, Тэпсибит ол дьиэ ис бараанын
Могилы часто разрывал: Көмүһүн халаабыт, бас-баттах».
Что раз ты, по словам Боргона, Ол кинээс Борҕон тылынан
Всю утварь в храме осквернил. Эн аара тойону өлөрбүт,
Убил проезжего таёна, Атыыһыт дьоннору тоһуйан
Купцов десяток полонил: Тыыннаахтыы муҥнаабыт үһүгүн,
Живым им резал руки, ноги, Илиини-атаҕы баайталаан
Потом их всех огню предал. Кулуһун уотугар үппүккүн.
Ну, словом, всё и все в тревоге, Ол онтон эдэр да, эмэн да
Тебя боятся стар и мал. Куттанар айдаана таҕыста.
Манчара Манчаары:
Так знай, дружок: в словах Боргона Итэҕэй, Борҕон тылыгар
Все ложь и больше ничего. Барыта сымыйа. Кырдьык суох.
Я не страшусь суда, закона. Чиэһинэй дьүүл тахсыан иннинэ
Таёнов, стражи... никого. Тойот да, хаһаах да, остуруок,
