Page 240 - Дуендун
P. 240
Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа
Ответ в том дам лишь я пред Богом. - Таҥара дьүүлүгэр, умнума, -
Оставь, не трогай сироты... Аньыыбын-харабын билиниэм.
Казак Хаһаах:
Манчара! За Удским острогом, Манчаары, уоскуй, Үт сиригэр
Как прежде, будешь весел ты. Уруккуҥ курдук эн көрүлүөҥ,
Теперь налей-ка! За тобою Чэ куттуох! Айан, той сиэригэр
И мы по чарочке махнем, Иһиэххэ, санааҕын көтөҕүөҥ.
И, чаркой дружной, круговой Арыгы баар, арыгы барахсан
Тоску и горе разведем... Сүрэҕи уоскутар - ас аххан!
IX IX
Весна, одетая цветами... Сибэкки симэҕин тэлгэтэн
Юдомы плавные струи Саас кэллэ. Юдома тэҥкэтэ.
Покойно реют меж горами. Сыҥ ойуур хараҥа хаххата -
Здесь строят «стан» друзья мои. Манчаары дьоннорун ордуута.
Луна обход свой совершает, Доҕоттор иһэллэр-аһыыллар.
«Друзья» ж за чарой круговой; Түүҥҥү ый кэриирин толоро
Веселый говор оглашает Тунаархай сырдыга сыыйыллар.
Былую тишь тайги густой... Ордууга тыас, айдаан хам барда,
Заснул Манчара, бросив чару: Манчаары кытары утуйда.
Не спит казак - чего-то ждет; Соҕотох хаһаах уол утуйбат,
«Друзей» оставя и Манчару. Тугу эрэ чуҥнуур. Тулуйбат.
*** ***
Условный свист он издает. Үлэхтээх чуһууруу иһиллэр.
Дотоль пустынная поляна Аһаҕас толооҥҥо үллэҥнэс,
Полна людей. Казачий строй. Үөр хаһаах күлүгэ элэҥнэс.
Уже средь спящей шайки стана.. Түҥ бараан чуумпуну соһутан
Проснулся первым наш герой. Этэрээт ордууну үрэйдэ,
Подругу-деву он хватает. Манчаары эр бэрдэ уһуктан
Деля с Кюн-Кыс земной удел, Күн Кыыһы кыбынаат да, сүүрдэ.
К обрыву с ношей подбегает Эмпэрэ биэрэккэ ытынна -
И... слышны всплеск, паденье тел. Ытыллар чүөмпэҕэ ыстанна!
