Page 124 - Неизвестное название
P. 124

Салгыы 1696 с. (copox докумуоннарга 1714,  выми людьми вступили в бой с «изменниками ла­
            1718 сс.) Турчак Бочуков (племянник Чуки  мутами» и отбив их нападение, завязали с ними
            Капчинова) ыраахтааҕыга тиийэн кинээс соло-  переговоры, добиваясь, чтобы восставшие сло­
            тун ыларын туһунан грамота клан кэлбит. Бу  жили оружие». Бойобуодалар төһө кыалларынан
            дьон удьуордара салгыы солбуһа сылдьан Бо-  саха кинээстэрин хотугу норуоттары дьаһаах
            роҕон улууһун дьаһайсан салайбыттара биллэр.      төлөтөр сыаллаах сырыыларыгар киэҥник туһа-
                1693 с. Чука Капчинов Мазары Бозеков-  наллара мантан костер.
            тыын иккиэн Индигиргэ нуучча хаһаактарын               Бу ахтыллыбыт үс киһи, Мазары Бозеков,
            походтарыгар кыттыбыттара, «изменникам к ла­      Чука Капчинов уонна Чугун Бодоев, дьиҥнээх
            муткам для уговоруп. «В 1693 г. два крупнейших  докумуоннарынан бэйэлэрин улуустарын кулуба-
            якутских князца Мазары Бозеков и Чука Кап­        ларынан буолаллар. Мантан көстөрүнэн, бороҕот-
            чинов были посланы воеводой вместе с казаками  тор, мэҥэлэр уонна хаҥаластар кэлин бииргэ
            для ликвидации восстания неукротимых инди-  түмсэн, саха норуота бэйэтин дьаһанар былааһын
            гирских ламутов; князцы во главе вооруженного  иһин туруммуттара уонна уһун сылларга туруу-
            отряда в 28 человек совместно с русскими служи­   лаһаннар бастакы олуктары уурбуттара.

            АЛЕКСЕЙ ИВАНОВИЧ АРЖАКОВ - СЭҺЭН АРДЬАКЫАП
            (1739-1829)
                                                Сэһэн Ардьакыап Бороҕон улууһун II Суотту нэһилиэгэр ба-
                                           лыксыт дьадаҥы дьиэ-кэргэнигэр төрөөбүтэ. Төрөөбүт сирэ би-
                                           линтгинэн Тумул бөһүөлэгин От Эбэ диэн күөлүн үрдүгэр Собоһут
                                            Аартыга диэн сиргэ баар.
                                                Норуот номоҕор Сэһэн Ардьакыап олоҥхоһут, көрбүөччү, сэ-
                                            һэнньит быһыытынан биллэр. Кини эдэр эрдэҕиттэн баай ыаллар-
                                            га ыҥырыыга сылдьан олонхолуур, тойуктуур идэлээх эбит. Оҕо
                                            сылдьан Дьокуускайга киирэн Калина Аржаков диэн чиновникка
                                            олорон сурукка-бичиккэ, нууччалыы саҥарарга үөрэммит. Сэһэн
                                            Калина Аржаковы бэйэтин ииппит аҕатынан билинэн «...восприем-
                                            ным своим отцом ...» диэн бигэргэппит суруга баар. Докумуоннарга
                                            көстөрүнэн Калина Аржаков билиҥҥи Даркылаах сиригэр-уотугар
                                            14 дэһээтинэ оттуур ходу ha сирдээх эбит.
                                                Сэһэн кэлин нэһилиэгэр тахсан кинээстээбит, онтон салгыы Бо-
                                            роҕон улууһун кулубата буолар.
                                                Сэһэн Ардьакыап олорбут кэмигэр саха дьонун олоҕор Россия
                                            империята хотугулуу-илиҥҥи Чуумпу акыйаан биэрэктэригэр тии-
            йэ сирдэри бас билэр баҕата ордук улааппыта. Ол инниттэн сир-уот картатын оҥоруу, материктар
            ханан силбэһэллэрин, туох сир баайа баарын быһаарар уонунан ааҕыллар географияҕа, астроно­
            миям сыһыаннаах, араас холбоһуктаах (комплекснай) экспеди-
            циялар тэриллибиттэрэ. Бу сырыыларга нуучча хаһаактара саха
            дьонун уонна сылгытын хото тутталлара. Сыл аайы сүүһүнэн,
            тыһыынчанан сылгы-көлөттөн дойдуларыгар аҥарыттан аҥара
            эрэ төннөрө, ыраах сындалҕаннаах айаҥҥа эрэллээх сирдьиттэ-
            ринэн саха эр дьонун күһэйэн туран илдьэ тураллара. Улуустар-
            га саха ахсаана сыыйа аччаан испитэ.
                 З.И.Петухова суруйарынан: «В 1763 г. в Докладе Сената,
            утвержденном Екатериной 2, заключение контрактов на «воз­
             ку провианта из Якутска в Охотск» было признано незаконным,
             причем подчеркивалось, что «от подрядного отвозу казна терпит
             великий убыток». Однако с 1774 года действовал подряд купе­
             чества, который с 1782 г. опять обратили в личную повинность
             якута, называемую «подводной», взвалив на его плечи «великий
             убыток казны». [Петухова З.И. Якутская Степная Дума
             (1827~1 838), С.18].
   119   120   121   122   123   124   125   126   127   128   129