Page 444 - Дүпсүн сирэ

бээтинэни» түһэттэрэн көрбөт кыргыттар бааллара. Эгэ оскуолабыт история-
тыгар аан бастакынан мэтээлинэн бүтэрбит Захар Соловьеву, Нюта Босикова-
ны этэ да барыллыбат.
Төһө да сирэй үөрэммэтэҕим иһин, мин өйбөр-санаабар үс директор иҥэн
хаалбыттар. Олортон бастакыта — Александр Петрович Рыбкин (1955—1957 сс.).
Кини Дүпсүттэр саамай ыарахан кэмнэригэр — оскуолабыт умайан хаалан,
үгүстэр оскуола суоҕунан үөрэхтэн матар дьылҕаламмыт сылларбытыгар үлэ-
лээтэр да, саҥа оскуола тутуутугар, интернат оҕолорун усулуобуйаларын тупса-
рыыга элбэҕи оҥорбут директорынан туе бэйэм сыаналыыбын. Барахсан бэйэ-
тэ да сиртэн-буортан тэйбит курдук чаҕылыйан, нууччалыы-сахалыы тэҥинэн
саҥаран-иҥэрэн тырыбынайбыт, турбут-олорбут, чахчыта да сэргэх киһи этэ.
Кэргэниниин, кэлин биллиилээх тележурналист Людмила Витальевналыын,
оччолорго холкуос агронома курдук өйдүүбүн, кулуупка үчүгэй баҕайытык са-
халыы дуэттыыллара. Нуучча киһитэ сахалыы ыллыырын истибэтэх төбөттөргө
«Чуумачыҥ сырдыгар керюбюн» диэн иһиллэрэ сүрэхпит ортотунан киирэрэ
эбитэ буолуо. Александр Петрович Рыбкин интернатчиктар, биһиги, олохпу-
тун тосту уларыппыта. Сана оскуола үлэҕэ киирэн, арҕаа интернаппыт чөлүгэр
түһүүтүгэр хаадьаҥныы сылдьар мае тапчааннарбыт, эргэ тимир ороннорбут
буолускай төбөлөөх сабыс-саҥа куруһуна ороннорунан солбуллубута. Алтай би-
рээскилээх курдаах, фуражкалаах школьнай форма, хара суппун сон, бараан ка
үтүлүк, бэргэһэ кэтэн соҕотохто «килэс тына» түспүппүт, аспыт-үөлбүт биир
оннук тупсубута. Интернат аһын тобоҕунан сибиинньэ ииттэн, киинэҕэ босхо
сылдьар буолбуппут. Оччолорго оҕо эрэ оннук таҥаһа-саба суоҕа. Тулаайахтар-
га судаарыстыба кыһамньытын онно ордук үчүгэйдик өйдөөбүппүт.
Петр Алексеевич Гаврильев (1958—1959 сс.) оскуоланы таһыттан хатаан ба­
ран сарсыарда 8 ч. 30 м. аһан, наһаа эрдэ кэлэн мэниктээһини тохтоппута.
Көрүдүөргэ оҕолор быыстарыгар саһан туран, туту да сэрэйбэккэ, сүүрэн иһэр
үөрэнээччигэ соһуччу утары тахсан сүрэҕин хайытара. Онон мээнэ сүүрүү
эмиэ аччаабыта.
Оттон Иван Степанович Колодезников (1961 — 1964 сс.) биһиги тохсус кы-
лааска үөрэнэр күһүммүтүгэр кэлбитэ. Кэлээт да, Дүпсүҥҥэ бастакы үөрэх
тэриллибитэ 100 сылыгар бэлэмнэниини күүскэ туруорбутунан барбыта. Үлэ
күөстүү оргуйбута. Завуч Анастасия Николаевна Ушницкая этэ. Дьэ иккиэн
да тылларынан-өстөрүнэн, тэрээһиннэринэн, түмэр-салайар дьоҕурдарынан
биир буулаҕа бурҕалдьыны кэтэр, биир тэлиэгэни тэҥҥэ соһор кыахтаах,
талааннаах, бэйэ-бэйэлэрин ситэрсэн, толорсон биэрэр дьиҥнээх педагогтар
этилэр. Оскуолабыт соҕотохто уларыйа түспүтэ. «Марека айан», жетон, Липец­
кой уобалас ньыматынан үөрэх систематын уларыта тутуу бэрээдэги, үөрэххэ
сыһыаны тосту уларыппыта. Мөлтөх-ортоку, ортоку-үчүгэй, үчүгэй-туйгун
буолар быһыыта-майгыта үөскээбитэ. Хайа уонна республикаҕа тэҥнээҕэ
суоҕун тэҥэ уус-уран самодеятельность, оҕону уус-уран оноһукка уһуйуу, ту­
ризм, музей, духовой оркестр, спортивнай үлэ, онтон да атыттар оҕоҕо, учуу-
талга иллэн' кэми биэрбэккэ тигинии, тиргиллэ түспүтэ. Дьэ ити үлүгэрдээх
үлэни иилиир-саҕалыыр, салайар-тэрийэр бэртээхэй педагогтар хантан да кэл-
384