Page 155 - Сергей Васильев. Өлбөт өрөгөй
P. 155
Сааскы саҥа ньургуһун
Саһара тэтэрэ тахсыаҕа.
Сирэм дьикти сибэкки
Сиидэстэнэ сытыаҕа.
Күөрэгэй онно дьурулуоҕа,
Кэбэ этэн чугдаарыаҕа,
Оҕо-уруу айаарыаҕа,
Ыһыах дьоно чуоҕуйуоҕа,
Ырыа-тойук ыраатыаҕа,
Ыраас күнүм сыраллыа§а!
Оннук кырдьык буолуо буоллар
Охтон даданы онно тиийиим!
Уоҕурда, күүһүү сытыа буоллар
Уула ытаан онно бүтүүм!
СЫРДЫК ДА КҮН БУОЛЛА
Сырдык да күн бүгүн чаҕылыйда,
Сыралыйан сылаас да күн арылыйда.
Дьиэм-уотум олус сандаарда,
Өйүм-санаам барыта кылбаарда.
Кырдьык, бу күн сыдьаайа
Эбитэ дуу?
Кыраһыабай кыыс чаҕыла
Эбитэ дуу?
Ити биир эдэр, кэрэ кыысчаан
Иэмэх курдук долгуҥнаан ааста.
Миигин көрө-көрө, чугуҥнаан,
Имэ кыыһан, тэтэртэлээн ылла.
Үтүө даҕаны
күн буолла!
Өйүм-санаам
ырыанан туолла!
141
