Page 175 - Кун кууьар хайатыттан

тиийэн, кыыһы массыынаҕа олордуохпун баҕарабын. Мотуор
муҥ кыраайынан бирилиир даҕаны, массыынам кыайан бада-
раантан ороммото. Оттон кыыс ырааттар ыраатан эрэр. Дэл-
би ыгылыйан кимтэн көрдөһөрбүн билбэтэрбин да ааттаһан
бардым: «Көмөлөһүүй дуу, көрдөһөбүн, бу луоҕа бадараантан
босхолоон ыытыый!»
Эмиэ гаастыы-гаастыы төттөрү-таары хачайдаан халта-
рыҥнатан, арай кырдьык, хайдах эрэ массыынабын оборчот-
тон таһаардым. Үөрүүбүттэн көтүөх курдукпун! Сирэйбин-ха-
рахпын ыраас таҥаһынан сотуннум, баттахпын көннөрбүтэ
буоллум. Начаас элээрдэн кыыһы ситэ баттаан, туормастаан
хачыгыратаат, эмиэ туоҕум баҕайыта эбитэй, сүүрүк аттаах
джигиттии, олбоххо өттүгэстии сыта былаан кэбиинэтгэн ал-
лара иэҕиллэн, ааны арыйа батгаатым.
— Баһаалыста, киирэн олор! — илиибин иһирдьэ диэки
садьыс гынным.
Кыыһым хайыһан да көрбөккө, хаамыытын да бытаарды-
бакка, курбачыйан бара турда. Дьэ ити баар! Наһаалаабып-
пын өйдөөн, бу сырыыга ситэн тиийээт, бырастыы гыннаран
буллугураатым:
— Кэбис, кыыһырыма дуу! Ити мин көннөрү оонньоон...
Аарааҥҥа диэри олорсууй!
Кыыс, син биир туту да хардарбакка, хаампытын курдук
хааман дьылыстанан иһэр.
Хайыамый, бу сырыыга аһары сүүрдэн тиийэн массыына­
бын туора тартардым. Бэйэм ойон түһээт, ааны нэлэччи аһан
баран кыыһы бүөлүү турдум. Кыыс чугаһаан кэлээт, дьик-
симмиттии көрдө: «Хайдах-хайдах киһиний, сүгүн арахпат ба-
ҕайыный!» — диир быһыылаах. Мин туту да саҥарбакка көр-
дөһөр быһыынан күүтэн турабын. Онтон сирэйбин-харахпын
сыныйан көрбөхтөөн баран холкутаата, сүрүргүү да санаатаҕа
буолуо, үчүгэйкээн төбөтүн бэркиһээбиттии хоҥкуҥнатан
ылаат, саҥата суох кэбиинэҕэ ытынна.
Хоҥуннубут. Мин туохтан саҕалаан кэпсэтиэхпин билбэк-
кэ олоробун. Дьиҥэр, кыргыттары кытары билсэр, кэпсэтэр
миэхэ, суоппар киһиэхэ, улахан сонун буолбатах этэ даҕаны,
билигин кэлэн хайдах эрэ килбигийэн хааллым. Тоҕотун бэ­
йэм даҕаны сатаан өйдөөбөппүн. Уруулбун эрийэ-эрийэ, хара-
ҕым кырыытынан аргыспын көрөн ылабын. Кынтаҕар моон-
173