Page 177 - Кун кууьар хайатыттан

тоҥолох-тоҥолоххунан даҕайса соҕус кэккэлэһэ олордоххуна,
кутун-сүрүҥ чэпчиир, дууһаҕар күөрэгэй ыллыыр, ис-искит-
тэн күлүөххүн-үөрүөххүн баҕараҕын уонна кини эрэ туһунан
санаа төбөҕөр эргийэр буолар эбит... Асель тугу саныырын,
дууһатын иэйиитин билбэтэрбин даҕаны кини харахтара эмиэ
үөрүүнэн сыдьаайаллара... Бу курдук, өөр да өр арахсыспакка,
бииргэ айанныы турбут киһи ньии!.. Ону баара, аил уулусса-
ларыгар киирбиппит. Эмискэ Асель куттаммыттыы өрө мөхсө
түспүтэ.
— Баһаалыста, тохтот. Манна тахсыым!
Сонно туормастаан хачыгыраттым.
— Манна олороҕун дуо?
— Суох, — кини, тоҕо эрэ дьиксиммиттии, эргим-ургум
көрүммэхтээбитэ. — Ол да буоллар, кэбис, манна түһэрим
ордук...
— Эс, дьиэҕэр диэри тиэрдэн биэриим! — хаһыытаппы-
тынан салгыы бардым.
— Кэбиһиий! — Асель,ааттаһардыы көрө-көрө, көрдөстө. —
Манна тохтот. Баһыыба!
— Баһаалыста! — соһуйан хаалан аат эрэ харата хоруйдаа-
тым. Онтон санаа булунан оонньообута буоллум. — Арай сар-
сын эмиэ батылыннахпына, көмөлөһүөҥ дуо?
Кыыс хардарыан иннинэ, кэлииккэ аана тэлэллэ түстэ.
Уолуһуйбут көрүҥнээх аҕамсыйбыт дьахтар сүүрэн таҕыста.
— Асель! Ханна сүтэ сылдьаҕын, таҥара эйигин накаас-
таатын! — диэн хаһыытаат, кэнники тылларын сибигинэйэн
эбэн эттэ: — Бар түргэнник таҥаскын уларыт, кэргэн кэпсэ-
тээччилэр кэллилэр!
Асель кыбыстан, чоххо баттаммыт курдук, кытаран хаалаах-
таата. Бинсээгэ сиргэ сулбуруйан түһэн истэҕинэ хабан ылаат,
ийэтин кэнниттэн сукуҥнуу турда. Кэлииккэҕэ тиийэн, эр-
гиллэн көрөөт, киирэн хаалла. Мин дьиэ таһыгар ыраахтан
айаннаан кэлбит тириппит аттар бааллан туралларын дьэ өй-
дөөн-дьүүллээн көрдүм. Кэбиинэттэн өндөйөн, дувал3 үрдү-
нэн тиэргэн иһин одууластым. Тэлгэһэҕэ дьахталлар кутаа уок-
ка ас астаан түбүгүрэллэр. Улахан алтан сылабаар бургучуйа
турар. Хахха анныгар икки киһи бараан астыы сылдьаллар.

3 Дувал — туойунан тааһы сыбаан оҥоһуллубуг күрүө.
175