Page 183 - Кун кууьар хайатыттан

йыы үйэҕэ кэргэн тахсарга кэпсэтиилээх киһини эмиэ тоҕо
араабылаатахпыный» диэн санаалаах суолга туруммутум. Дьи-
ҥэр, былыргылыы кыыстан сөбүлэҥэ суох кэргэн биэрии
ыраах аилларга син биир үгэс быһыытынан тутуһулларын
биллэрбин даҕаны, ол хаалынньаҥ быһыыны кутум-сүрүм
ылыммат этэ. Хаһыакка оннук түбэлтэлэр тустарынан сото-
ру-сотору суруйааччылар. Ону хайыаххыный, кэргэн биэрбит-
тэрин хайдах төнүннэриэҥий? Буолар буолбутун кэннэ ула-
рытан да туһа суох, кыргыттар муҥнаахтар дьылҕаларын тө-
рөппүттэрэ, аймахтара оннук быһааран кэбистэхтэрэ эбээт...
Баһым иһигэр итинник иирбэ-таарба санаалар үөмэхтэһэл-
лэрэ...
Айылҕа уһуктан от-мас тыллан, сириэдийэн эрэр эриэк-
кэс күннэрэ! Хайалар тэллэхтэринэн уот кыһыл тюльпаннар
ыга анньан тураллар. Оҕо эрдэхпиттэн олус сөбүлүүр сибэк-
килэрим. Көтөх муҥунан үргээн, Асельга илдьэн бэлэхтээбит
киһи баар ини! Ол гынан баран кинини хантан булуомуй...
Арай иннибэр көрбүппүн хараҕым итэҕэйбэтэ — Асель!
Ааспыкка массыынам батыллан буксуйбут сиригэр суол кы-
тыытыгар сымара тааска олорор эбит. Кими эрэ күүтэрдии
туттан олорор! Күүскэ гаастаан, начаас элээрдэн тиийдим.
Кыыһым куттаммыттыы ойон турда, былаатын эһэ охсон
ылан илиитигэр ыга тутта. Асель бу сырыыга хоп курдук бы-
лааччыйалаах, өссө түүппүлэ кэппит. Бачча тэйиччи сиргэ
үрдүк хобулуктаах кэлээхтээбит... Сүрэҕим түөһүм иһиттэн
төлө көтөн тахсыах курдук өрө мөҕүстэ.
— Асель, дорообо! — долгуйан бобулла-бобулла эҕэрдэлэстим.
— Дорообо! — кыыс аргыый аҕай сипсийдэ.
Ойон түһэн, кэбиинэҕэ олордоору гыммыппар, суол кы-
тыытынан куота хаама турда. Мин аһаҕас ааннаах массыына-
бынан бытааннык батыстым. Ол курдук саҥата суох аргыс-
таһан иһэбит. Туохтан саҕалаан кэпсэтиэхпин билбэппин.
Онтон кини ыйытта:
— Эн бэҕэһээ пиэрмэҕэ кэлэ сылдьыбытыҥ дуо?
— Оннук, туох баарый?
— Ээ, суох. Аны онно тиийимэ...
— Эйигин көрүөхпүн баҕарбытым.
Кыыс ах барда. Оттон мин кэргэн кэпсэтээччилэр туста­
рынан ыйытыахпын баҕарабын. Тугун-ханныгын билээри. Ол
181