Page 56 - Норуоттан тахсыбыт талаан
P. 56

удьуордааһын  баар  дииллэрэ.  Холобур,  күүстээхтэн  күүстээх,
      өйдөөхтөн өйдөөх, быһыйтан быһый төрүүр диэн. Терентий Васи-
      льевич  кыргыттардаах,  сиэннэрдээх.  Онон  кини  ыччаттарыттан
      уран тарбахтаах удьуордаан үөскүө диэн эрэнэбин.
         Терентий  Васильевич,  этиллибитин  курдук,  биэс  кыыстаах
      уонна  элбэх сиэннээх.  Кыра  кыыһа Людмила  Терентьевна  анал
      художественнай училищены бүтэрбит, республикатааҕы оҕо биб-
      лиотекатын худуоһунньуга,  Ольга Терентьевна саха  суруйааччы-
      ларын  айымньыларыгар  иллюстрациялары  оҥорорун  сөбүлүүр,
      улаханнык биһирэнэр.  Улахан  кыыһа  Раиса Терентьевна аҕатын
      мындыр өйүн, ис киирбэх куолаһын батан, филологическай наука
      кандидата,  саха  норуотун  ырыаларын  пропагандиһа.  Кини
      П.А.Ойуунускай аатынан литературнай музей научнай сотруднига.
      Биир  кыыһа  Маайыс  кыра  эрдэҕиттэн  иллэҥ  кэмигэр  уруһуй-
      дуурун олус сөбүлүүр. Тамара Терентьевна уолаттара Тереша уонна
      Ньургун  эмиэ  үчүгэй  ырыаһыттар.  Онон  олох  салҕанар,  талаан
      удьуордуур.
         Т.В.Аммосов үйэҕэ хаалар айымньыта — муос оҥоһуктара көмүс
      курдук  күлүмүрдүү,  алмаас  таас  буолан  арылыйа,  күн  буолан
      сандаара туруохтуннар,  ыччаты кэрэҕэ уһуйдуннар!

                   1996  сыллаахха  Тойон  Мүрүтээҕи  “Уолан”  гимназия  үөрэнээччитэ
                  Ньургун  Мигалкин  “Уус  Аддан  улууһун  уран  тарбахтаахтара”  диэн
                             темаҕа  суруйбут  рефератыттан  кылгатан  туһанылынна.




                                                   Л ю дм ила  АММОСОВА,
                                                           младшая  дочь
      ЧТО  ТАКОЕ  СЧАСТЬЕ?

       'ч р  а вопрос “Что такое счастье?” я бы ответила воспоминанием
      » / г   детства. Счастье — это когда засыпаешь под папины рассказы
      о детстве и истории, которые оставили ему его предки,  и просы-
      паешься под его песни, порой до восхода солнца, лучики которого
      подтолкнут еще на одну свежую мысль, родившуюся, быть может,
      ночью,  когда  душа  освобождалась  от  обыденности  и  улетала
     далеко  на  родину:  на  любимое,  согретое  ласковым  солнцем,
      вспоенное обильными дождями, местечко — летний алас “Хамы-
     дал”,  и под ни с чем несравнимый запах горячих оладий,  приго-
      товленных добрыми мамиными руками.  И ты бежишь по холод-
      ному полу, солнечные лучи словно поддразнивают тебя, прелом-
     ляя  дым  от  душистого  масла,  в .котором  жарились  оладьи,  в
      44
   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61