Page 143 - Кун кууьар хайатыттан

Кырдьаҕас сылгыһыт ардыгар ханнык эмэ акка тиийэн
саҥара турар буолар: «Мин эһигини кытта киһилии кэпсэ-
тэрбин, баҕар, күллүнэр даҕаны. Чэ, сүбэлэһиэххэ эрэ, доҕор.
Сүүрүү буоллаҕына кытаатаар, миигин, кырдьаҕас киһини,
түһэн биэримээр...»
Аты сүүрүүгэ хайдах бэлэмниирин Сабыр туора дьонтон
кистиир үгэстээх. Ол гынан баран атыттар аттарын бэлэм-
нииллэрин бэйэтэ көрөрүн бэркэ сөбүлүүр.
Көмөлөһөөччүлэригэр биирдэ кини эттэ:
— Ат сүүрүүтэ сарсын буолар. Тыаллааҕар түргэттэрбин
тэнитэ түһүҥ эрэ.
Ат сүүрдэр уолаттар атгарын ылыталаан эрдэхтэринэ кини
чарапчыланан көрө оҕуста уонна сөбүлээбэтэхтик эттэ:
— Туора киһи иһэр эбээт!
— Маанек иһэр дии! Ыал холкуоспут бастыҥ сүүрдээччи-
тэ! — диэн биир уол оҕонньору уоскутардыы саҥарда.
Күн уотугар кубарыйбыт саллаат гимнастеркалаах эдэр
киһи аты миинэн тиийэн кэллэ. Бэрт имигэстик кини атыт-
тан ыстанан түһэн, тэһиинин ыҥыыр хоҥсуоччутугар иилэ
быраҕан баран, эйэҕэстик дорооболосто.
Бу үтүө киһи быһыытын оҕонньордооҕор буолуох, уолат­
тар да сөбүлээтилэр. Маанек ата — сүүһүгэр ураанньыктаах
тураҕас соноҕос иччитин кэнниттэн батыһан кэллэ. Мунну-
нан иччитин саннын таарыйан көрөр, туйаҕынан сири та-
быйбахтыыр, үүнүн тимирин хадьырыйбахтаан ылар. Маанек
атыттан хараҕын араарбакка, Сабыр одуулаһан турар. «Олус
да үчүгэй барахсан эбит», — дни саныыр кини.
— Сабыр аҕаа, отут сыл устата үтүө сүүрүктэри үүннэ-
рэнгҥин Тянь-Шань үрдүнэн аатырбытыҥ ыраатта эбээт, —
диир Маанек.
— Эн хантан сылдьар оҕоҕун бу? — диэтэ онуоха оҕонньор.
— Мин манна төрөөбүт киһибин. Дьиэбиттэн арахсыбы-
тым ыраатан баран эргиллибитим. Маҥнай үөрэммитим, он-
тон аармыйаҕа сылдьыбытым. Былырыын эрэ кэлбитим.
— Таҥаскыттан да көрдөххө, аармыйаҕа сылдьыбыт киһи
эбиккин. Маннык үтүө аты эйиэхэ ким бэлэмнээн биэрдэ,
тукаам?
Маанек атын бэйэтэ бэлэмнээн сылдьар эрээри, оҕон-
ньорго эттэ:
141