Page 138 - Кун кууьар хайатыттан

Бу сири мин хаһан эрэ көрбүт сирим курдук да, оччо чуол-
кайдык эмиэ билбэппин.
Тохтуу түһэн баран, кыыс эттэ:
— Мумматарбыт эрэ үчүгэй буолуо этэ. Ол болооруйан
кестер хайалар, бука, эһиэннэрэ буолуо, — уонна тэбиэни ол
хайалар диэки салайда.
Сарсыардаттан күн ортото буолуор диэри тохтообокко
айаннааммыт, хайа арҕаһыгар таҕыстыбыт.
Мин хаһыытыы түстүм:
— Доҕоруом оҕотоо! Ол биһиги сайылыкпыт дии! Ол ик-
кис хайалар дабааннарын анныгар хойуу тыаны, онтон өссө
аллара хойуу хомуһу көрөҕүн дуо? Ити тыа саҕатыгар биһиги
олохпут баар. Мин тутуллан барбыт сирим ол турар. Баҕар,
биһиги дьиэбит-уоппут билигин да онно турара буолаарай?
— Үтүө сонунуҥ туһугар бэйэбин эйиэхэ аныыбын. Ман-
тан ыла өлүөхпэр диэри эн бас билиигэр киирэбин, — диэтэ
кыыс.
Дабаан үрдүгэр тахсарбытын кытта хонуу күөх баархатын
үрдүгэр биһиги дьиэлэрбит, умса уурталаабыт таас кытыйалар
курдук, туртайан көһүннүлэр. Мин үөрүүбэр хаһыытаатым.
— Биһиги дойдубут!
— Алҕаһаабат инигин?
— Суох!
Мин ун уоҕум босхо барда. Кини миигин одуулаһан баран,
хараҕа уоттаммытынан эттэ:
— Олус ыгылыйыма, доҕоччуок. Хараҥарбытын кэннэ тии-
йиэххэ.
Мин сөбүлэнним. Сотору биһиги сүлбэҕэ тиийдибит. Тэ-
биэммитин тобуктатан баран, сирэйбитин сууннубут. Ыаллар-
га оҕолор оонньуур айдааннара иһиллэр. Коза оҕолоро ийэ-
лэрин ыҥыран мэҥирэһэн киэһээҥҥи чуумпуну аймыыллар.
Сүрэҕим долгуйа мөхсөр, хараҕым уута хабарҕабын ыгар, түө-
һүм үөрүүнэн туолар.
— Аны мин букатын эйиэнэ буолабын, доҕоруом! — кини
баттаҕын көннөрүннэ, миэхэ анаан аҕалбыт таҥаһын биэрдэ,
бэйэтэ киэргэл таҥаһын таҥынна. Ый үүт тураан сырдыгар
тунаарыйан көстөр нарын этэ-сиинэ миэхэ ордук кэрэтийэн
көһүннэ. Мин урут таҥнан бараммын, кини төгүрүк сирэ-
йиттэн сыллаан ыллым. Кини сибэкки курдук кэрэ сыта са-
136