Page 145 - Кун кууьар хайатыттан

Сабыр Маанегы сөбүлээн хаалла. Баран эрэр эдэр киһини
кэнниттэн одуулаһан туран кини эттэ:
— Үчүгэй киһи тахсыаҕа киниттэн. Норуот үтүө үгэстэрин
умнубатах.
Күрэхтэһии саҕаланна. Уон, уон биэс уонна сүүрбэ сэн-
тимиэтир дириҥнээх сүүрбэ биэс оҥхойдору хастылар. Икки
ардылара уон биэстии миэтэрэ. Биирдии оҥхойго сүүрбэ
биэстии, биэс уоннуу сүүстээх, биирдии мөһөөхтөөх харчы-
ны уурталыылларын кытта, аттаахтар күрэстэһиилэрэ буол-
бутунан барда. Аттаахтар имигэстэрин көрдөрөн, муҥунан
көтүтэн иһэннэр, оҥхойдорго сытар харчылары харбаталаан
ааһыах тустаахтар.
Сорох күрэстэһээччилэр харчыны ылыахтааҕар, төҥкөйөр
да түгэнэ суох, акка арыычча иҥнэн көтүтэн хаалаллар. Со-
рохтор илиилэрин харчыга да кыайан тиэрдибэккэ, ыныырга
да иккиһин олорбокко хаалаллар, сорохтор аттарыттан охтон-
нор дьону күллэрэн, симиттэн тураллар. Оттон харчыны таба
харбаабытгар норуокка көрдөрөн, күөрэччи тутан бараннар,
иккиһин киирэллэр.
Маанек саамай кэнники ойутта. Кини илиитин хаста да
уунуталаан көрдө, ол гынан баран биирдэ да таба харбаабак-
ка ааста. Онтон бэйэтин оннугар тиийэн, мичээрдээбитинэн
түһэн, атын холунун тарда турда.
Маанек мэлийэн төннүбүтүгэр Сабыр оҕонньор «Эх, уол-
чаан табыллыбата дии, биһиэхэ чугаһыан да кыбыстаах-
тыыр», — диэн хомойо санаата. Аттыгар турар дьоҥҥо оҕон-
ньор аргыый эттэ:
— Олус имигэс уол эбит, ол гынан баран итиннэ үөрүйэҕэ
суоҕа абаккалаах баҕайы!
Сабыр аттыгар турар дьон кэпсэтэллэр:
— Ити уолу сүрдээх сымсаҕай диир буолаллара эбээт. Бу-
катын сымыйаны лахсыйар эбиттэр!
— Эмиэ атын миинэн эрээхтиир дии!
— Өссө харчы ылар санаалаах эбээт! Ымсыы диэн муҥура
суох...
Маанегы элэктиир дьоҥҥо Сабыр сөптөөх харданы биэ-
рээри гынан эрдэҕинэ саҥа хаһыылар буоллулар:
— Оо, көрүҥ эрэ, көрүҥ!
Тураҕас ат өкөчөҥүнэн барарын кытта, Маанек джигитов-
143