Page 124 - Дуендун

Кыттыһыым - сахалыы саҥарда

Купались подростки в протоке Айааҥҥа ыччаттар сөтүөлээн
Ныряя с причальных плотов. Чалбаатыыр, күйгүөрэр кэмнэрин,
Сносились амбары, заплоты Ампаары, олбуору көтүртээн
Теперь уж новых домов. Этээстээх дьиэ бөҕө үүнэрин.
Рос город, и музыка в парке Куоратым сайдыыта баараҕай
Манила досужий народ. Пааркаҕа музыка угуйар,
И вечером бравые парни Кыыс оҕо олбуорун айаҕар
Встречали девчат у ворот. Уолан эр бэртэрэ тоһуйар.
На них были платья из ситца Күөх сиидэс ырбаахы тэлээрэр,
И туфли по сходной цене. Биир оннук чэпчэки түүппүлэ,
Им весело было кружиться Эйэҕэс сэгэртэй мичээрэр
На танцевальной волне. Үчүгэй да этэ, үчүгэй.
Ушли навсегда, удалились Ол үҥкүү, ол ырыа, ол ыра
Те вальсы, напевы, мечты. Ааспыта, сүппүтэ букатын,
Порой я мучительно силюсь Ардыгар ахтылҕан санньыара
Забытые вспомнить черты. Санатар ол ону барытын.
Стареют друзья - ветераны, Бэтэрээн дэннибит биһиги
А многих, увы, уже нет. Сорохпут хайа сах суох буолтар,
И нет тех домов деревянных, Эдэр саас биһигэ билигин
Откуда струился их свет. Мас дьиэлэр сыттара да суохтар.
Но, все же, какая-то малость Ол эрэн ааспыт кэм ситимэ
Нет-нет, да напомнит о том Санааттан, сүрэхтэн арахпат,
Как нам здесь жилось и мечталость, Олохпут, ырабыт биһигэ
Как многое нравилось в нем. Мас дьиэлээх Дьокуускай барахсан
Назвать поименно бы надо Бу чуумпу Туймаада хочоҕо
Родившихся здесь горожан, Төрөөбүт, таптаабыт, эрдийбит
Кто в тихой долине Туймаады Хас биирдии киһини оччоҕо
Работал, влюблялся, мужал. Киэн тутта ааттыахха баар эбит.

2008 сыл, балаҕан ыйа