Page 123 - Дуендун
P. 123
Иннокентий Сыроватскай - Дүөндүн
Покорителей внук отдаленный, Өрдөөҕү талаанньыт эрэммит
но изменник разбойных знамен, ороспуой былааҕын таҥнардым,
говорю, добровольно плененный, этэбин, көҥүл бас бэриммит
что Якутией я покорен. мин Сахам сиригэр ыллардым.
Пусть алмазы летят водопадно, Алмааһар күрүлгэн уох биэрдин,
пусть пшеница толкается в грудь, бурдуга төрөлкөй ас куттун,
пусть к олешкам садятся на панты үөр чыычаах күйгүөнэ толордун,
ночью спутники передохнуть! айанньыт билиннин сир бэрдин!
Но без всяческих клятв громогласных Ол эрэн, күүркэтэр санаам суох
говорю я, не любящий слов: этэбин, ыар дьэбир тыллары:
пусть здесь даже не будет алмазов, баҕардар, алмаас да тимирдин,
но лишь только бы не было слёз. харахтан уу куура мэлийдин.
ПЕТР КОНКИН (1927-2021)
Я ПОМНЮ ЯКУТСК ДЕРЕВЯННЫМ ӨЙДҮҮБҮН, МАС ДЬОКУУСКАЙЫ
Я помню Якутск деревянным, Өйдүүбүн, мас Дьокуускайы
Не раз его мерил пешком. Элбэхтэ сатыы сэмсиирим,
В столице один ресторан был Гастроном, ресторан ол аайы
И в центре был гастроном. Биирдии баалларын билэрим.
Хозяин того гастронома - Никифоров Г - Манньыаттаах -
Никифоров Г - Манньыаттаах Ол гастроном хаһаайына этэ,
Был вынужден жить за кордоном, Олохтон кыйдаран кый ыраах
Бессрочным изгнанником став, Төннүбэт төлкөлөммүтэ.
А город, меж тем, изменялся, Үчүгэйгэ эрэ талаһа, тардыһа
Надеждой на лучшее жил. Куорат мөссүөнэ уларыйара,
Он в новый порядок вписался Уордьаҥҥа тиксэ, сырдыгы ыһа
И орден потом заслужил. Олох тэтиминэн олук уурара.
Мне помнится рынок «Зеленый», Өйдүүбүн «Күөх ырыынагы»
Тележных колес перестук, Тэлиэгэ хаадьаҥныы мустарын,
И как то проулкам мощенным Куорат ыаллара ыанньыгы
Тянулись буренки на луг. Хонууга мэччитэ ыытарын.
С ленцою тряслись водовозки Быстыбыт нэс аты көлүнэн
На лошадином ходу. Бодобуос аалыҥнас айанын,
На окнах, с геранью, горшочки Хас түннүк сибэкки күөҕүнэн
Стояли у всех на виду. Тырымныы күлэрэ сайынын.
