Page 119 - Дуендун

Иннокентий Сыроватскай - Дүөндүн

Сей образ прекрасного мира Ол кэрэ түгэннээх эйгэбин
Мы тоже оставим навек. Хаһан да эргиппэт эбиппин.
Но вечно пусть будет все это, Ол эрэн, үйэ-саас баар буолуохтун
Что свято я в жизни любил: Олохпор күүркэйэ таптаабыт:
Тот город, и юность, и лето, Ол куорат, эдэр саас, күөх сайын,
И небо с блуждающим светом Тумарык куйаартан ыалласпыт
Неясных небесных светил. Үөр сулус сырдыга суоһуохтун.
1966 г.

*** ***
О чем писать? Тугу суруйуох этиҥ?
На то не наша воля! Өскөтүн сүрэххэ көх суоҕар!
Тобой одним Олох киэҥ бары эйгэтин
Не будет мир воспет! Соҕотох эн туойуоҥ суоҕа!
Ты тему моря взял Темаҥ баҕар, муора буолуоҕа,
И тему поля, Эбэтэр, хонууну ыл даҕаны,
А тему гор Атын поэт холонуоҕа
Другой возьмет поэт! Чымаан өргөс хайаны!
Но если нет Үөрүү, хомолто сүрэххэ
Ни радости, ни горя, Хоммот, өрөөбөт буоллун,
Тогда не мни, Оччоҕо чабыланыма диэххэ
Что звонко запоешь, Кэрэни хоһуйуом диэҥҥин.
Любая тема - Холонуоҥ хайа да темаҕа -
Поля и моря, Хонууга, хайаҕа, муораҕа,
И тема гор - Аҕала сатаан туойбутуҥ
Все это будет ложь! Өрүү да сымыйа буолуоҕа!

СТАРИК ОҔОННЬОР

Идет старик в простой одежде. Ыраахтан соҕотох иһэрэ
Один идет издалека. Халтаҥ таҥастаах оҕонньор.
Не греет солнышко, как прежде. Үрэх тымныынан эҥсэрэ,
Шумит осенняя река. Күн да сылыппат оннооҕор.

Кружились птицы и кричали Этиҥэ, ардаҕа ыанньыйан,
Во мраке тучи грозовой, Айманар кынаттаах аймаҕа,
И было все полно печали Аас төбө сонньуйар манньыйа
Над этой старой головой. Ылларар уон араас санааҕа.