Page 200 - Сергей Васильев. Хоһооннор, поэмалар

— Хас кыһыны аһаран,
Хап-хара баттаҕыҥ
Хаарыаннаах лааҕын хастаан,
Хаар-маҥан оҥорбуккунуй?
Тоҥ муустаах ууну
Тобуккар диэри кэһэҥҥин дуу,
Адаархай долгуну утары
Аалы өк-сөтө соһоҥҥун дуу,
Хаххыҥнаан
Хаадьаҥныыр иэччэхтэммиккиний?
Хам түспүт
Хапсыгыр түөстэммиккиний?

— Ээ, тукаам,
Эрэй элбэх этэ!
Сааспынан буоллар,
Саманнааҕар эдэр буолуох этим.
Үрүҥ ыраахтааҕы
Үтүргэннээх үйэтин саҕана,
Үлүгэрдээх ыар баттал
Үрдүбэр сүгүллэн,
Үөлээннээхтэрим иннинэ
Өкчөгөр бэйэлээбитэ;
Санаа-оноо хара ооно
Санныбар бүрүллэн,
Саастыыларым иннинэ,
Саалыр чанчыктаабыта. '
Ардыгар, аччык да сыл кэлэн
Адаархай ардьамалаабыта,
Сут да сыл солбонутан
Суладаһын сотолообута...

Өйдүүбүн, тукаам, өйдүүбүн,
Үтүө сааһым саҕана
Үгүстүк буолан ааспыт
«Үүрэр» суттарга,
Хоргуннаах мае кытыйа
Кууран хайыта хаппытьш,
Элбэх өтөх йэгэйэн
Эрбэһин быыһыгар саспытын
Былыргы уоспанан аахтахха,
Быспыт суттарынан суоттаатахха,
191