Page 437 - Сергей Васильев. Хоһооннор, поэмалар

Уол остуолу оБуста,
Олох-маһы түҥнэри аста:
«Таҕые диибин түргэнник,
Таҥнаһынна сэрибиэйбит.
Кулаак кыыһа эбиккин,
Кубулунан моойбор эриллибиккин.
Биир салгынынан тыымматах,
Сэргэстэһэн да хаамсыбатах,
Эппит сылааһын бидси'бэтэх,
Харах далыгар киирсибэтэх,
Төһөөн даҕаны көрсүбэтэх,
Төрүт даҕаны күүтүспэтэх буолуохха!
Сүппэт дьаныар өстөһүөххэ,
Сүрэх сүрэххэ быһахтаныахха.
Тахса оҕус түргэнник,
Харахпар көстүмэ букатын!..—»
Кыыс эмискэ соһуйда,
Кытара-кытара кубарыйда.
Таҥаһын сиргэ төлө тутта,
Таалан охтоору турда.

Төбөтө төй-май эргийдэ,
Сир-халлаан түерэ кулахаччыйда.
Илиитэ-атаҕа ыараата,
Ибир босхо хамсаата.
Хараҕын уута сат таммалаата,
Халыйа-халыйа саккыраата:

«Ааттыыбын, доҕорум, уоскуй,
Атаскын өлөрүмэ, холкуй!
Кулаак кыыһа буолбатахпын,
Курбай кутурук буолбатахпын.
Эйигип киһиттэн ыйдарбатаҕым,
Аптааҕынан даҕаны абылаппатаҕым,
Сэрибиэйдьитинэн да барыһыайдаппатаҕым,
Сиртэн даҕаны булбатаҕым;
Эдэр сүрэҕим еирдээбитэ,
Этим-хааным ирдээбитэ.
Күн сиригэр олорбутум,
Көрдөөн-көрдөөн дьолломмутум.
Аргыый.тохтоо, кэпсэтиэххэ,
ААыкка, оллүм, уоскуйуохха!.. »
431