Page 316 - Кун кууьар хайатыттан

эрэ кэм ааспытын кэннэ Кукук баатыр дьиэтигэр өстөөхтөрү
кыайан-хотон тыыннаах эргиллэн кэлбит. Кини тапталлаах
Зейнебин аатыгар улахан тойу тэрийбит. Ол малааһын угэ-
нигэр абааһы кэлэн Кукукка тиийбит уонна: «Зейнеп мин
ойоҕум буолбута ыраатта, ол туоһута бу баар — кыһыл көмүс
ытарҕа, саарбахтаама даҕаны!» — диэбит. Кукук кыыһын диэ-
ки хайыспыт: «Ити кырдьык дуо?» — диэн ыйыппыт. Зейнеп,
уйа-хайа суох ытыы-ытыы, таптыыр киһитигэр барита хайдах
буолбутун быһаара сатаабыт да, биирдэрэ бастакы тылларын
истээт, абаккатыттан, саатын-суутун уйбакка, хаһан да киһи
атаҕа үктэммэтэх сирдэригэр — улуу хайалар унуордарыгар —
ыстаннаран хаалбыт. Ол кэмтэн ыла Зейнеп куо көҕөрүмтү-
йэр бороҥ таҥаһы саба быраҕынан баран, аан дойдуну биир
гына тапталлааҕын көрдөөн: «Ку-куук!.. Ку-куук!..» — диэн
аймана көтөр.
— Оттон үгүс номохтор «дьэ ити курдук кинилэр дьоллоох
буолбуттара» диэн тылынан түмүктэнэллэр дии?
— Мин номоҕум атыннык түмүктэнэр.
— Бары номохторго курдук дьоллоох түмүктээх оҥорууй...
— Оттон эппитим ээ, курус номох диэн.
— Син биир атыннык түмүктээ ээ...
— Суох.
Кини Карлыгаһы дьиэтигэр атаарбыта, түүн ааспыта, он-
тон күннээх түүн, элбиих-элбэх төгүрүк күн ааспыта — Шум-
калпак санаата Карлыгачка хам бааллан хаалбыт курдуга.
«Дьикти да кыыс! — дии саныыра кини күнүстэри. — Кинини
кууһуоҥ кэрэх, баар эрэ барыта умнуллар, оттон этиҥ-сии-
ниҥ оргуйа турар сыламалаах олгуйга түһэргэ дылы! Барыҥ
умайар кинини куустаргын эрэ! Карлыгач барахсаным! Мин
мэлдьи эйигин кытары бииргэ буолуохпун баҕарабын!»
Бэрт сотору буолаат, кырдьаҕас Баалы дьиэ кэргэнэ биир
киһинэн улааппыта — дьиэҕэ кийиит киирбитэ. Дьоллоох
эбээ соҕотох сиэнин туһугар туох да ааттаахтык кыһаммы-
та, удьуор салҕанар эрэлэ Шумкалпак эрэ буоллаҕа, улахан
урууну ньиргиппитэ, бэл ону кэлин атын уруу тойдоругар
сөҕө-махтайа ахталлара.
Шумкалпактаах Карлыгач урууларыгар элбэх ыалдьыт
сылдьыбыта, хас биирдиилэрин истиҥ-иһирэх тылынан көр-
сүбүттэрэ, иннилэригэр ууруллубут астаах далбар даҕаны дэ-
314