Page 131 - Дуендун
P. 131
Иннокентий Сыроватскай - Дүөндүн
Взгляни когда, взгляни на розовый цветок, Тэтэркэй сибэккини өйдөөн көрөөр, эн күһүн
Тогда когда уже завял ея листок: Сэбирдэҕэ кууран-хатан сүтэрбит буолуо өҥүн.
И красота твоя, подобно ей, завянет. Син ол тэҥэ, суһум ньууруҥ суһуктуйуо турдаҕа.
Не трать своих ты дней, доколь ты нестара, Эдэрбин дии сананан күҥҥүн халтай бараама,
И знай, что на тебя никто тогда не взглянет, Бил, хойутуоҥ, кимиҥ да көрүө суоҕа, саараама.
Когда, как розы сей, пройдет твоя пора. Хаппыт нарын розалыы кэмиҥ ааһыа буоллаҕа.
1755 г.
АЛЕКСАНДР ПУШКИН (1799-1837)
*** ***
Поэт! Не дорожи любовию народной. Поэт! Норуот тапталынан санааҕын дуйданыма,
Восторженных похвал пройдет минутный шум; Хайҕал күүрээнэ ааһымтыа чыпчылҕан түгэнинэн,
Услышишь суд глупца и смех толпы холодной, Аҥала хойгур дьүүлэ, өйдөөбөт элэгин туома
Но ты останься тверд, спокоен и угрюм. Кулгааххын сымнаттар да, тулуй өркөн өйгүнэн.
Ты царь: живи один. Дорогою свободной Эн ыраахтааҕы тэҥнээҕэҕин, көҥүлгүн, соҕотоххун,
Иди, куда влечет тебя свободный ум, Көҥүл санаа кынаттыыр көнө суолун кэспэккэ
Усовершенствуя плоды любимых дум, Чочуй уонна кылааннаа ыра санааҥ туймуутун
Не требуя наград за подвиг благородный. Ол туһугар кимтэн да сулууну эрэйбэккэ.
Они в самом тебе. Ты сам свой высший суд; Ол барыта бэйэҕэр баар. Эн бэйэҥ үрдүк дьүүлгүн;
Всех строже оценить умеешь ты свой труд. Айбыккын кимтэн да ордук таба өйдүүргүн
Ты им доволен ли, взыскательный художник? Эн кыраҕы дьүһүнньүт, астынаҕын дуо, онон?
Доволен? Так пускай толпа его бранит Астынаҕын? Онон, баҕар, усхах дьон да сиилээтин,
И плюет на алтарь, где твой огонь горит, Бэл аал уотуҥ күөдьүйэр алтаарыгар силлээтин
И в детской резвости колеблет твой треножник. Эн тэбэнэт киистэҥ ону суох гыныа туора сотон.
1830 г.
