Page 227 - Дуендун
P. 227
Иннокентий Сыроватскай - Дүөндүн
Товарищ Доҕоро:
С тобою связан я судьбою; Мин дьылҕам эйигин кытары,
Я знал, любил твою сестру, - Билэҕин балтыгын таптыырбын,
В огонь и в воду за тобою, Мин ууну да, уоту да утары
За вас охотно я умру... Барсарга бэлэммин тут, тылбын.
Манчара Манчаары:
Видал давно места родныя: Өр буолла, көрбөтөх алааспын,
Врагов, знакомых и друзей, Өстөөхпүн да, доҕор дьоннорбун
И лес, могилы дорогия. Өлүөнэм киэҥ иэнин, аларбын,
И Лены гладь, и ширь степей, Дьоннорум, өбүгэм уҥуоҕун.
А как Боргон?... Оттон, Борҕон?
Товарищ Доҕоро:
Луга, озера, Оттонор ходуһа сирдэрин,
Равнина вся, что видишь ты, Күөллэри, туох көстөр эйгэтин
То все во власти живодера, Өстөөҕүҥ барытын бас билэр,
И в кабале все якуты. Хабала илимэр дьон киирэр.
Живет в хоромах барских славно, Бэйэтэ көр, килэйэр-халайар
На серебре он ест и пьет; Дьиэлэнэн-уоттанан олорор,
Вот дочь просватал он недавно Соҕотох кыыһын баай уолугар
(за «благородного» идет). Сыыттаан, кыыс барыа, олоҕор.
Манчара Манчаары:
Дагор! Мне в ум пришла затея: Доҕоор, дьэ, оччоҕо үчүгэй,
Украду дочку до венца, Ол кыыһын күрэтэр өй киирдэ,
А после... я убью злодея, Оччоҕо туох буолар, кэччэгэй
Боргона, хищного князца, Билиэҕэ мин киммин дьэ биирдэ.
О!... Это все, что перед нами: Суо баайы бэйэтин өлөрүөм,
Зароды, юрты пышный дом, Килэйэр-халайар дьиэлэрин,
Луга, ограды с табунами Күр баайын күдэҥҥэ көтүтүөм
Залью я кровью и огнем... Бар дьоҥҥо төннөрүөм, иэстэрин
Товарищ Доҕоро:
Манчара! Помнишь, - мы хотели Манчаарыа! Умнубат инигин
Обдумать, что и как начать... Урут да кэпсэтэр буоларбыт...
