Page 231 - Дуендун
P. 231
Иннокентий Сыроватскай - ДүөнДүн
Бессильны мы в борьбе с судьбой, - Дьылҕа Хаан түстээбит аналтан, -
Как ты, страдаю я ужасно. Мин эмиэ куоппатым, саараама.
Чиста ж, невинна пред тобой... Эн чиэскин таҥнарбат аньыым суох
Ты вспомни ночь, ту ночь глухую, Өйдүүгүөн, дьулаан түүн суо тойон
Когда взята я в этот дом!... Уордаран ылбыта Борҕон!
За что бранишь сестру родную, Уонна дьэ, тоҕо бу балтыгар,
Зовешь племянника щенком? Итиэннэ хаан аймах бырааккар
Он - кровь моя... Коль виновата, Өһүөмньү санааны тутустуҥ.
От страшных мук меня избавь, - Кырдьык, бу - Борҕон оҕото.
Убей меня рукою брата, Эн кини оннугар бэйэбин
Но сыну, сыну жизнь оставь... Тыыммын да иһиллээ. Бэлэммин.
Манчара Манчаары:
Сестра! Я вижу скорбь и муки. Балтыкаам! Айманан бүт. Түксү!
И душу вижу я твою... Биллим мин эн күүстээх иэйиигин,
Ну, дай на мир мне обе руки... Бэттэх кэл. Санаттыҥ эн үксү
Сюда, сюда, - на грудь мою!... Түөспэр уур төбөҕүн, илиигин!...
Я вспомнил мать. Лишь с нами жила, Ийэбин санаттыҥ соһуччу
Желала счастья нам, добра Оҕоҕор сүрэххин биэрбиккин.
И так, как ты, детей любила,- Өс-саас да туппаппын дьорҕойон,
Живи Боргон и ты, сестра!... Тыыннаах хаал, суо тойон, Борҕон!
*** ***
Умолк и грустно головою Манчаары балта кыыс иннигэр
Поник Манчара пред сестрой... Төбөтүн санньытан турбута,
Вдруг слышит шум он за рекою Эмискэ, тумус тыа кэтэҕэр
И конский топот под горой. Аттаах дьон иһэрэ билиннэ.
Боргон со стражею подходит: «Өһүөмньү, бардам баай Борҕон
Его Манчара узнает, - Тутаары, хаайаары оҥостон
Стопой неслышною уходит - Этэрээт аҕалбыт», - диэн хата
В кусты у тихих ленских вод... Манчаары күлүгүн харбатта.
VI VI
У встречи Лены, и Алдана Өлүөнэ Алданныын холбоһор
Пустыня грозная кругом: Эргиччи хайыр таас эҥээрэ.
Там царство грозного «шайтана» Абааһы ойууннуун холоһор
На диком севере пустом. Иччитэх сир. Суох, киһи сэҥээрэр
