Page 230 - Дуендун
P. 230

Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа


                Сестра                                             Балта:
                   Да сам ты знаешь....                                Тоҕотун, эн бэйэҥ көрөҕүн...

                Манчара                                            Манчаары:
                   Бог, вижу, дал тебе сынка,                         Көрөбүн, уол биэрбит Таҥара,
                   Отродье хищнего Боргона...                          Түөкүн баай Борҕон сыдьаанын.

                Сестра                                             Балта:
                   Меня уж сделал он женою,                           Күүһүнэн эр-ойох гыннар да,
                   И в силу нашего закона                             Өбүгэ сахалыы сиэринэн
                   Калым он закрепил за мной.                         Балачча халыымы анаата.

                Манчара                                            Манчаары:
                   Сестра! Почетного злодея                           Буор сирэй түөкүҥҥэ балтым, эн,
                   Ты стала верною рабой...                           Эрэллээх кулута буолбуккун,
                   Щенка проклятого лелея,                            Эбиитин ыаматын биэбэйдээн
                   И здесь смеешься надо мной.                        Миигин бэл, элэктиэх курдуккун.
                   Боргону ты попалась в сети;                        Биһиги баайбытын халаабыт,
                   Он нас прекрасно обобрал,                          Миигиттэн көҥүлбүн былдьаабыт,
                   Меня услал в «завод», под плети,                   Хаайыы да, хаатырга дьиэлээбит
                   Где я томился и страдал.                           Ооҕуй баай илимэр киирбиккин,
                   С тобой же он....                                  Убайгын таҥнарбыт эбиккин.

                Сестра                                             Балта:
                   Ты знаешь, - воли                                   Сөбүлээн барбыта диэн омун,
                   Моей в том не было, Забудь...                      Мин оннук аньыым суох, умун.

                Манчара                                            Манчаары:
                   Твое ярмо стыда неволи                             Эн сааттаах аналыҥ аньыыта,
                   И прошлый мой постыдный путь?...                   Мин билбит эрэйим - барыта.
                   К тебе стремился без боязни.                        Түмүллэн кэллим бу чааска,
                   А ныне жизни я не рад.                             Куттана, кэтэнэ барбакка.
                   О, боже мой! Довольно казни, -                     Дьылҕа Хаан тугунан хаарыйар,
                   Готов на все...                                     Таҥара бу хаһан харайар!

                Сестра                                             Балта:
                   Манчара, брат!                                     Манчаары, убайым барахсан,
                   Не обвиняй меня напрасно:                           Таах сибиэ буруйдуу сатаама:
   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235