Page 232 - Дуендун
P. 232
Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа
Манчару в крае том встречаем. Бу манна көрсөбүт биһиги
Глава он шайки, атаман.. Манчаары атамаан дьоннорун,
Знакомый с этим диким краем, Ким да суох айылҕа биһигин
Он главный здесь устроил стан. Күөнүгэр хорҕойбут уоругун.
Похитив дочь князца Боргона, Борҕон баай кыыһын күрэтэн
Пометив грудь ея клеймом. Түөһүгэр сааттаах мэҥ түһэрбит,
Свободный от властей, закона, Былаастан, сокуонтан, үүрүүттэн
С покоем все же незнаком. Көҥүл да, уоскулаҥ суох эбит.
Виной тому она, быть может, Онуоха Күн Кыыс (кэрэ этэ)
Кюн-Кыс (красавица она). Бэйэтэ буруйдаах этэ дуу...
Иль что иное сердце гложет, Эбэтэр, сүрэҕин кээрэтэр
Но все Манчара наш вне сна.. Туох эрэ аймыыра баара дуу?
*** ***
Уж утро ярко позлащает Хайа сах күн тахса оҕуста
Утесов, пик и скал гранит; Сырдаата очуос таас төбөтө,
Манчара пятый день мечтает, Манчаары санаатын туох тыытта
Не ест, не пьет и мало спит. Биэс хонук бэл, нуктаан көрбөтө.
Как прежде, грустной думы полный... Ыар-нүһэр санааҕа ылларан
Под ним несутся, как неслись Одуулуур, аллараа долгуттар
Алдана с Леной плавно волны... Үөмэхтэс бааллара ытыллан
Вдруг слышит голос он Кюн-Кыс. Өлүөнэ Алданныын быыраттар.
Кюн-Кыс Күн Кыыс:
Как грудь болит, как я страдаю! Түөһүм аҕай даа.., ыарыыта сүр!
Душа болит, тоски полна; Эбиитин ыар-баттык санаалар;
За что наказана, не знаю, Бу сааты сүктэрдэ туох күтүр
За что позор я несть должна?.... Айыыны оҥордо диэн аалар?
Мне жизнь не жизнь, пустое бремя: Миигин ыыт, эйэнэн-сүбэнэн
Пусти, дагор, меня домой!... Быһыма, мин дьолбун, көҥүлбүн.
Манчара Манчаары:
Не торопись: еще не время. Ыксаама, кэм эрдэ, билигин.
Кюн-Кыс Күн Кыыс:
За что томишь меня, - открой. Туох иһин муҥнуургун эн билин.
Манчара Манчаары:
За то, что я последний в роде Буруйа суох этим, эдэрим
Под плеть Боргона послан был Эн аҕаҥ хаайыыга укпута,
