Page 233 - Дуендун
P. 233
Иннокентий Сыроватскай - ДүөнДүн
И без вины страдал в «заводе». Эбиитин соҕотох эрэлим
Меж тем сестру он осрамил. Балтыбын күүһүлээн эр буолта.
Кюн-Кыс Күн Кыыс:
Отец... О нем судить не смею, - Аҕам дуо? Аҕабын мин ол туһугар
Судить отца я не должна: Буруйдуур, сууттуур да кыаҕым суох,
Твоей сестрой я не владею,- Эн балтыҥ түбэспит соттугар
Скажи, - моя тут в чем вина?.. (Засыпает). Мин сирэй буруйум баара дуо?.. (Утуйан барар).
Манчара Манчаары:
Уж спит она. Печаль и горе Утуйда. Эрэйэ чэпчиэҕэ,
Забудешь, милая, во сне. Үтүө түүл эрэлин эпсиэҕэ.
Любовь и месть в жестоком споре Мин өйбүн-сүрэхпин эрийэр
В груди моей. Что делать мне?... Таптал да. өһүөн да мөккүһэр:
Карать детей за преступленья Аҕатын өһүөнүн толугар
Отцов большой, конечно, грех. Оҕону буруйдуур диэн аньыы,
Но, может быть, та мера мщенья Аҥардас байар саҥ уоҕугар
Подействует хотя на тех, Борҕон буруйа баар - дьиҥ аньыы.
Которые беднейшим «сбродом», Баҕар мин бу дьайыым да бука
Как нас зовут они, вертят, Кимиэхэ эрэ ууну киллэриэ,
Глумятся в думах над народом, Сиэрэ суох аһары барбыкка
И бьют публично и бранят. Манчаары диэн кимин биллэриэ.
От этого вражда и злоба, Онто суох кинээстэр, тойоттор
Князцов, и думы все бранят, Кыраны-кыамматы хам баттыыр,
И месть жестокая до гроба, Таһыйар, эбэтэр, атыылыыр,
И преступлений целый ряд... Баһа суох дьон диэн атаанныыр
За обличения злодея Суута суох былаастаах торҕоттор.
И я, несчастный, пострадал. Буруй да, өһүөн да төрүөтэ -
А он, добром моим владея, Барыта оннук дьон «үтүөтэ».
Меня ж за это наказал. Биир оннук түөкүнү утарсан
И я ль один такую кару, Бэйэбин түрмэҕэ хаайбыта,
Вины не зная, потерпел? Биһиги баайбытын таах уоран
Зачем на первого Манчару, Суут-сокуон хараҕын баайбыта.
Для зарешенья спорных дел, Үҥсэн да кырдьыгын булбатах
Пал жребий счета с грубой силой, Хаайыылаах, күрүөйэх дьылҕалаах
Законам всем наперекор?... Манчаары түөкүн диэн мин этим?...
