Page 45 - Дуендун
P. 45
Иннокентий Сыроватскай - Дүөндүн
И горы мира, села, города Адаар таас хайалар, селолар, куораттар
Любовью нашей будут восхищаться. Тапталбыт ухханын таала сөхтүнэр.
Людское зло и смертная вражда Түҥнэри төлкөнөн бар дьону саатырдар
Самих себя, быть может, устыдятся. Өһүөн, өлөрсүү саас-үйэ өстүнэр.
Порой, влюбленных ланей видя взгляд, Билэҕит, таптаһар таҥара табатын
Стрелок и тот стреляет невпопад. Сорсуннаах сонордьут ыта барбатын.
*** ***
Бывает в жизни все наоборот. Олоххо ардыгар төттөрү буолааччы
Я в этом убеждался не однажды: Ону мин биирдэ эрэ билбэтим кэлиэ дуу:
Дожди идут, хоть поле солнца ждет, Курулас ардахха сир күҥҥэ наадыйар,
Пылает зной, а поле влаги жаждет. Кутаалыыр куйааска сир ууга ымсыырар.
Приходит приходящее не в срок. Үлэхтээх кэмигэр кэлбэтэх үөрүү да,
Нежданными бывают зло и милость. Хомолто күлүгэ соһуччу буолааччы.
И я тебя не ждал и ждать не мог Күүппэтэх эбиппин эйигин, күүтэр да
В тот день, когда ты в жизнь мою явилась. Санаа киирбэккэ олоортум хам-бааччы.
И сразу по-другому все пошло, Эн кэллиҥ барыта атыннык салаллар
Стал по-иному думать, жить и петь я. Атыннык көрөбүн олохпун, ырыабын.
Что в жизни все случиться так могло, Манныгы күүппэтэх санаа да саллар
Не верится мне два десятилетья. Аҥардас атаарбыт сүүрбэ сылларбын.
Порой судьба над нами шутит зло. Ардыгар дьылҕа араастык айбардыыр
И как же я? Мне просто повезло. Оттон мин туспар? Барыта табыллыы.
*** ***
Я видел: реки, выйдя на равнины, Көрбүтүм: өрүстэр намталы буланнар,
В два разных русла растекались вдруг, Үөстэрин хайытан икки аҥы сүүрдэллэр,
И птицы, мне казалось, без причины Көтөрдөр, санаабар, үөрдүһэн иһэннэр,
Высоко в небе разлетались вдруг. Өндөл халлааҥҥа арахсан хаалаллар.
А у меня есть друг и есть подруга, Уоллаах кыыс доҕордоох этим мин - дьон аххан,
Они, что друг для друга родились, Айылҕа бэйэтэ анаабыт курдуга.
Вдруг, как река, в два русла растеклись, Соһуччу өрүстүү икки аҥы арахсан,
Как птицы, разлетелись друг от друга. Хайдыспыт көтөрдүү тус-туспа баартара.
