Page 7 - Дуендун
P. 7
Иннокентий Сыроватскай - ДүөнДүн
Иль только сон воображенья Көстөн ааһыа арай, түүлбэр
В пустынной мгле нарисовал Им-балайы сырдата,
Свои минутные виденья, Күлүм-чаҕыл тэҥэ биллэр
Души неясный идеал? Кутум-сүрүм Айыы Куота.
Жене Н.Н. Пушкиной Кэргэнигэр Н.Н. Пушкинаҕа
МАДОННА МАДОННА
(сонет) (сонет)
Не множеством картин старинных мастеров Сылдьар ыалдьытым сөхпүт харахтарынан
Украсить я всегда желал свою обитель, Сүгүрүйэ көрөрүн киэн туттаарыбын
Чтоб суеверно им дивился посетитель, Киэргэтэр санаам суоҕа олорор уораҕайбын
Внимая важному сужденью знатоков. Сүдү маастардар айбыт хартыыналарынан.
В простом углу моем, средь медленных трудов, Баҕарар этим мин муннукпар баар буолуон
Одной картины я желал быть вечно зритель, Соҕотох хартыына: биир дьүһүн анаара
Одной: чтоб на меня с холста, как с облаков, Былыттан көрөрдүү миигин одуулуон
Пречистая и наш божественный спаситель Уонна дьэ, Айбыт Аар Таҥара.
Она с величием, он с разумом в очах - Көрүөх этилэр албан аат күлүмэр:
Взирали, кроткие, во славе и в лучах, Кини дьоһуннук, таҥара күн курдук,
Одни, без ангелов, под пальмою Сиона. Аанньала суох, Сион пальматын күлүгэр
Исполнились мои желания. Творец Баҕабын толордум. Айбыт Аар Таҥара
Тебя мне ниспослал, тебя, моя Мадонна, Миэхэ анаата эйигин, Мадоннам -
Чистейшей прелести чистейший образец. Ып-ыраас, сып-сырдык сирдээҕи таҥарам.
1830 г.
«К» «К»
Я помню чудное мгновенье: Өйдүүбүн, мин дьикти түгэни:
Передо мной явилась ты, Миэхэ эн тиийэн кэлэҕин,
Как мимолетное виденье, Aahap түүл битигэр тэҥ ини
Как гений чистой красоты. Арыллар абылаҥ кэрэҕин.
В томленьях грусти безнадежной, Эрэлэ суох санньыар куоһаана
В тревогах шумной суеты, Сүпсүлгэн да эмэр эрээригин,
Звучал мне долго голос нежный Өйбөр баар куолаһыҥ дуораана
И снились милые черты. Түһүүбүн, айыы сэбэрэҕин.
Шли годы. Бурь порыв мятежный Сыл-хонук буурҕата эн ааккын,
Рассеял прежние мечты, Типпитэ урукку үөрүүбүн,
5
