Page 8 - Дуендун

Кыттыһыым - сахалыы саҥарДа

И я забыл твой голос нежный, Умуннум эн нарын куоласкын,
Твои небесные черты. Күн сыдьаай кэрэ куо дьүһүҥҥүн.
В глуши, во мраке заточенья Түҥкэтэх түҥ түбэ муҥнааҕар
Тянулись тихо дни мои Күнүм да чуҥкуктук сынара,
Без божества, без вдохновенья, Таптал, олох буолуоҕунааҕар
Без слез, без жизни, без любви. Суоҕа муҥ, иэйии, таҥара.
Душе настало пробужденье: Өй-санаа уһуктар, хат тиллии:
И вот опять явилась ты, Өйбөр эн көбөн кэлэҕин,
Как мимолетное виденье, Aahap түүл битигэр тэҥ ини
Как гений чистой красоты. Арыллар абылаҥ кэрэҕин.
И сердце бьется в упоенье, Сүрэх үөрэн, дьэ нус-хас тэбиэ,
И для него воскресли вновь Киниэхэ хат тилиннилэр
И божество, и вдохновенье, Таптал, таҥара, олох эмиэ
И жизнь, и слезы, и любовь. Харах уулара иэйиилэр.
1824 г.

А.А. Олениной А.А. Оленинаҕа
ЕЕ ГЛАЗА КИНИ ХАРАХТАРА

Она мила - скажу меж нами - Кини кэрэ - манна диэтэххэ,
Придворных витязей гроза, Сололоох да титирэстиир,
И можно с южными звездами Хоһоон тылынан эттэххэ,
Сравнить, особенно стихами, Суһум сулуска тэҥнээтэххэ,
Ее черкесские глаза. Хараҕа дьэргэйэр черкестии.
Она владеет ими смело, Кини талбытынан эргитэр
Они горят огня живей; Уолусхан да уолаттары,
Но, сам признайся, то ли дело Билин, эн, төбөнү эргитэр
Глаза Олениной моей! Оленинам харахтарын.
Какой задумчивый в них гений, Ити көрүүгэ төһө өркөн өй,
И сколько детской простоты, Оҕолуу судургу тыын баарый?
И сколько томных выражений, Дуоһуйуу, дьол уонна өрөгөй,
И сколько неги и мечты!... Сөҥ түһүү, муҥ, ыра баарый?
Потупит их с улыбкой Леля - Сымнатта, Лель мичээрэ өтөн -
В них скромных граций торжество; Нарын суһум оонньоон ылла,
Поднимет - ангел Рафаэля Рафаэль аанньала көтөҕөн
Так созерцает божество. Күн Айыы тыына тыргыллар.
1828 г.

6